Ana içeriğe atla
Psikoloji Sözlüğüm LogoPsikoloji Sözlüğüm

Duygulanım

Affect

Tanım

Acıdan coşkuya kadar uzanan, en basitten en karmaşığa tüm his ve duygu deneyimlerinin genel ifadesidir.

Örnek Vaka / Uygulama

Klinik bir mülakatta, danışanın yaşadığı travmatik olayı anlatırken yüz ifadesinin ve ses tonunun nötr kalması, duygu durum (mood) ile duygulanım (affect) arasındaki uyumsuzluğa (düzleşmiş duygulanım) örnek teşkil eder.

Derin Analiz

Duygulanım, insan zihninin geleneksel üçlü bölünmesinde (biliş, duygu/duygulanım ve güdü) temel his boyutunu temsil eder. Yapılanmamış ve soyut bir potansiyel olarak bilinçten önce veya bilincin periferinde ortaya çıkar. Valens (olumluluk-olumsuzluk derecesi) ve şiddet (sempatik sinir sistemi aktivasyonu ve uyarılmışlık düzeyi) olmak üzere iki ana boyutta incelenir. Bireyi çevresel uyaranlara karşı adaptif eylemlere hazırlayan bir öncül olarak işlev görür.

Etimoloji

Latince 'afficere' (etkilemek, duygu uyandırmak, maruz bırakmak) fiilinden türetilmiştir.

Karıştırmayın

Duygu durumu (mood) ile sıklıkla karıştırılır; duygulanım anlık, gözlemlenebilir ve dalgalı bir dışavurumken, duygu durumu daha uzun süreli ve zihinsel arka plan tonudur.