Hecht Görme Teorisi
Hecht’s Theory Of Vision
Tanım
Işık şiddetindeki kademeli ayrımcılığın, fotoreeptörlerde bulunan rodopsin gibi fotokimyasal maddelerdeki artımlı değişimlerden kaynaklandığını savunan biyofiziksel görme teorisi.
Örnek Vaka / Uygulama
Karanlık bir sinema salonuna giren bir kişinin zamanla çevresini daha net seçmeye başlaması (karanlık adaptasyonu), rodopsin moleküllerinin retinada yeniden birikmesiyle ilgilidir. Hecht'in teorisine göre, bu süreçteki her bir ışık şiddeti eşik değişimi, fotokimyasal maddenin o anki konsantrasyon değişim hızıyla doğrudan belirlenir.
Derin Analiz
Hecht Görme Teorisi, fotoreseptör hücreler içerisindeki kimyasal süreçlerin ışık algısını nasıl biçimlendirdiğini açıklamaya çalışan erken dönem bir biyofiziksel modeldir. Selig Hecht, görme sisteminin eşik altı ve eşik üstü ışık yoğunluğu değişimlerini algılama kapasitesini, retinanın ışığa duyarlı pigmentlerinin (özellikle rodopsin) fotolizi ve yeniden sentezlenmesi döngüsüyle ilişkilendirmiştir. Model, artımlı ışık yoğunluğu farklarının, fotokimyasal maddelerin moleküler düzeydeki miktar değişimleriyle doğru orantılı olduğunu varsayar. Günümüz modern fotobiyolojisinde reseptörlerin tekli foton absorbsiyonu ve molekülleri daha karmaşık kaskad yollarıyla açıklansa da, Hecht'in teorisi fizyolojik optik ve duyusal psikofizik çalışmalarında kimyasal süreçler ile davranışsal eşikler arasında kurulan ilk matematiksel ve mekanistik köprülerden biri olması bakımından değerlidir.
Etimoloji
İngilizce 'Hecht's theory of vision' ifadesinden türetilmiştir. Terim, 1934 yılında bu hipotezi ortaya atan Polonya asıllı Amerikalı biyofizikçi Selig Hecht'in (1892–1947) soyadından ve İngilizce 'vision' (görme) sözcüğünden gelmektedir.
Karıştırmayın
Young-Helmholtz Üç Renkli Teorisi (renk görme mekanizmalarıyla ilgilidir) ve Hering'in Zıt Renk Teorisi (nöral düzeydeki zıtlık süreçlerini inceler). Hecht'in teorisi ise özellikle ışık yoğunluğu ayrımı ve fotokimyasal konsantrasyon değişimine odaklanır.