Ana içeriğe atla
Psikoloji Sözlüğüm LogoPsikoloji Sözlüğüm

İşitilebilir Düşünce

Audible Thought

Tanım

Bireyin kendi düşüncelerini, zihinsel bir ses yerine dışsal, işitsel bir ses olarak algıladığı bir tür işitsel halüsinasyon biçimidir.

Örnek Vaka / Uygulama

Klinik değerlendirme sırasında 28 yaşındaki bir danışan, odada başka kimse yokken kendi düşüncelerinin kafasının içinde yankılanmadığını, aksine hemen sağ kulağının dışından yüksek sesli bir fısıltı şeklinde okunduğunu ifade eder. Danışan, 'Aklımdan geçen market alışverişi listesini sanki yanımdaki biri sesli olarak tekrarlıyor gibi duyuyorum' diyerek bu deneyimin ayırt edici niteliğini açıklar.

Derin Analiz

İşitilebilir düşünce (ayrıca düşüncelerin sesli olması veya 'Gedankenlautwerden' olarak da bilinir), özellikle şizofreni spektrum bozukluklarında ve psikotik tablolarda sıklıkla karşılaşılan birinci derece semptomlar arasında yer alır. Nörobiyolojik düzeyde, bu fenomen genellikle üst düzey motor kontrol ve ajans (agency) hissini düzenleyen nöral devrelerdeki işlev bozukluklarıyla ilişkilendirilir. İçsel monolog ile dışsal ses arasındaki işitsel-sözel izleme (corollary discharge) mekanizmasının bozulması sonucunda, beyin kendi ürettiği içsel sesin kaynağını dışsal olarak etiketler. Bu durum, hastanın kendi düşünsel süreçleri üzerinde kontrol kaybı yaşamasına ve düşüncelerinin başkaları tarafından duyulduğu veya dışarıdan zihnine yerleştirildiği gibi sanrısal inanışlarla birleşmesine zemin hazırlar.

Etimoloji

Latince 'audibilis' (duyulabilir) ve Eski İngilizce 'þōht' (zihinsel eylem, düşünce) kelimelerinin birleşiminden oluşan klinik bir terimdir.

Karıştırmayın

Normal bireylerin deneyimlediği iç ses (inner speech) veya obsesif düşüncelerle karıştırılır. Temel fark, obsesyonlarda düşünce içerik olarak ego-distonik olsa bile zihnin içinden kaynaklandığı bilinir; işitilebilir düşüncede ise algısal bir dışsallık ve gerçek bir ses duyma yaşantısı söz konusudur.