Kemik İletimi Odyometrisi
Bone-conduction Testing
Tanım
İşitme kayıplarının iletisel mi yoksa sensorinöral kökenli mi olduğunu ayırt etmek amacıyla temporal kemik üzerinden doğrudan kokleayı uyaran Odyolojik değerlendirme prosedürü.
Örnek Vaka / Uygulama
Odyoloji kliniğine başvuran bir hastanın standart hava iletimi testlerinde 40 dB'lik bir işitme kaybı saptanmıştır. Uzman, sorunun kulak zarından mı yoksa iç kulaktan mı kaynaklandığını anlamak için mastoid kemik üzerine kemik iletim vibratörünü yerleştirir; kemik iletim eşiklerinin normal sınırlarda (0-15 dB) çıkması, orta kulaktaki bir iletim tipine işaret eden hava-kemik aralığını doğrular.
Derin Analiz
Kemik iletimi odyometrisi, akustik enerjinin dış ve orta kulak yapılarından baypas edilerek doğrudan kafatası kemikleri titreşimi yoluyla iç kulaktaki (koklea) sıvıların uyarılması ilkesine dayanır. Mastoid çıkıntıya yerleştirilen bir vibratör vasıtasıyla verilen saf ses uyarıları, hava iletimli test sonuçlarıyla kıyaslanır. Bu kıyaslama, hava-kemik aralığı (air-bone gap) varlığını ortaya çıkararak patolojinin lokalizasyonunu—yani sorunun dış/orta kulakta mı yoksa koklea/işitme sinirinde mi bulunduğunu—yüksek bir nörofizyolojik kesinlikle saptar.
Etimoloji
İngilizce 'bone' (kemik) + Latince 'conductio' (iletmek, ulaştırmak) ve 'testare' (şahitlik etmek, denemek) kelimelerinin birleşiminden oluşan klinik bir terimdir.
Karıştırmayın
Hava İletimi Testi (air-conduction testing): Dış kulak yolu, kulak zarından kokleaya kadar olan tüm işitme yolunu test ederken; kemik iletimi dış ve orta kulak aşamalarını atlayarak doğrudan iç kulak fonksiyonunu ölçer.