Yok Etme
Annihilation
Tanım
Tam bir yıkım veya yok olma durumu olup, psikanalitik kuramda benliğin bütünlüğünün yitirilmesini ve mutlak imhasını ifade eder.
Örnek Vaka / Uygulama
Klinik pratikte, erken dönem gelişimsel travmalara sahip bazı danışanlar, terapideki küçük bir ayrılığı veya reddedilme hissini sadece bir hayal kırıklığı olarak değil, varoluşsal bir yok olma (annihilation) dehşeti olarak deneyimlerler. Seans odasında hissedilen bu yoğun panik, benliğin parçalanacağı ve tamamen yok olacağı korkusuyla kendini gösterir.
Derin Analiz
Psikanalitik teoride ve nesne ilişkileri okulunda annihilasyon, benliğin varoluşsal temellerinin tamamen çökmesi tehlikesini barındırır. Melanie Klein bu durumu ölüm dürtüsünün erken dönemdeki yıkıcı tezahürleriyle ilişkilendirirken, Donald Winnicott çevresel ihlallerin ve erken dönem anne bakımındaki yetersizliklerin tetiklediği ilkel bir anksiyete biçimi olarak ele alır. Bebek henüz kendilik ve nesne ayrımını tam olarak yapamadığı gelişim evresinde, çevreden gelen aşırı uyarıcıları veya yoksunlukları benliğin ortadan kalkması (yok oluş) tehdidi olarak deneyimler. Bu durum, ilerleyen yaşamdaki en derin çöküntü korkularının ve paranoid-şizoid pozisyondaki ilkel kaygıların temelini oluşturur.
Etimoloji
Latince kökenli olup, 'hiçliğe döndürmek' anlamındaki 'ad-' (e doğru) ve 'nihil' (hiç/hiçlik) kelimelerinin birleşiminden türetilmiştir.
Karıştırmayın
Ölüm korkusu (tanatofobi) ile karıştırılır; ölüm korkusu yaşamın son bulmasına dair bilinçli veya bilinçdışı bir bilişsel süreçken, annihilasyon kaygısı benliğin henüz tam gelişmemiş yapısının bütünlüğünü yitirmesi ve var olmama dehşetidir.