Öğrenme Psikolojisi ve Davranış Bilimleri

Pekiştireç miktarındaki ani değişimlerin, davranışsal performans düzeyinde pekiştirecin mutlak değeriyle açıklanamayacak kadar büyük veya küçük bir tepki değişimine yol açması durumu.

Pekiştirmenin, dürtü durumunun azalmasından ziyade, bir pekiştireç tarafından tetiklenen uyarılma veya heyecan derecesine bağlı olduğunu savunan öğrenme teorisi.

Doğuştan gelmeyen, bireyin yaşam boyu deneyimleri, öğrenme süreçleri ve klasik ya da edimsel koşullanma yoluyla sonradan kazandığı motivasyonel güç.

Tatmin edici sonuçlarla izlenen davranışların tekrarlanma olasılığının arttığını, rahatsız edici sonuçlarla izlenenlerin ise azaldığını öne süren temel öğrenme ilkesi.