İatrokimya Okulu
İatrochemical School Of Thought
Tanım
16. yüzyılın başından 17. yüzyılın ortalarına kadar etkili olan; hastalıkların vücuttaki kimyasal dengesizliklerden kaynaklandığını ve kimyasal ajanlarla tedavi edilmesi gerektiğini savunan tarihi tıp akımı.
Örnek Vaka / Uygulama
16. yüzyılda Paracelsus'un, cıva ve arsenik bileşiklerini belirli hastalıkların tedavisinde kontrollü bir şekilde kullanarak bitkisel ilaçların ötesine geçmesi ve kimyasal maddeleri farmasötik amaçla laboratuvarda sentezlemesi bu ekolün ilk uygulamalarındandır.
Derin Analiz
İatrokimya okulu, Galen'in geleneksel hılt (humor) teorisine karşı bir devrim niteliğinde doğmuştur. Paracelsus'un öncülük ettiği bu yaklaşım, canlı organizmanın temel süreçlerini kimyasal reaksiyonlar olarak ele almış, insan fizyolojisini ve patolojisini farmakolojik ve kimyasal temellere oturtmuştur. Her ne kadar dönemin kimya bilgisi simya ile iç içe olsa da, bu okul modern farmakolojinin, kimyasal laboratuvarların ve antikanserojen/antimikrobiyal tedavilerin gelişimine doğrudan zemin hazırlamıştır. Tıp tarih epistemolojisinde, dogmatik tıbbi sistemlerden deneysel ve analitik farmakolojiye geçişin kilit eşiğidir.
Etimoloji
Karıştırmayın
İatrofizik okulu (iatrophysical school) ile sıklıkla karıştırılır; iatrofizikçiler vücudu mekanik ve fiziksel kanunlarla (hidrolik, kaldıraç vb.) açıklamaya çalışırken, iatrokimyacılar tamamen kimyasal süreçlere odaklanmıştır.