Dinamik Etkileşimcilik
Dynamic İnteractionism
Tanım
Bireysel gelişim ve kişiliğin, çevre ile sürdürülen kesintisiz ve karşılıklı etkileşim süreçleri sonucunda şekillendiğini savunan teorik model.
Örnek Vaka / Uygulama
Doğuştan yüksek düzeyde dürtüsel ve arayışçı mizaç özelliklerine sahip bir çocuğun (birey), riskli ve kaotik akran gruplarını çekmesi (çevreyi şekillendirme), bu grubun da çocuğun risk alma davranışlarını pekiştirmesi (çevrenin bireyi etkilemesi) dinamik etkileşimciliğin somut bir tezahürüdür.
Derin Analiz
Dinamik etkileşimcilik, gelişim psikolojisi ve kişilik kuramlarında tek taraflı determinizmi (yalnızca genetik veya yalnızca çevresel etki) reddeden bir perspektiftir. Bireyin hem çevresini aktif olarak seçtiğini ve şekillendirdiğini hem de çevrenin bireyin davranışsal repertuvarını ve bilişsel şemalarını sürekli olarak dönüştürdüğünü öne sürer. Bu yaklaşımda sistemik geri bildirim döngüleri esastır; insan ve çevre bağımsız iki değişken değil, zaman içinde birbirini sürekli yaratan ortak bir ekosistemdir.
Etimoloji
Yunanca 'dynamis' [güç, hareket] ve Latince 'interactio' [karşılıklı eylem] kelimelerinin birleşiminden türetilmiştir.
Karıştırmayın
Gen-çevre korelasyonu (rGE) ile sıklıkla karıştırılır; ancak rGE genetik yatkınlıkların çevreyle nasıl eşleştiğini açıklarken, dinamik etkileşimcilik bu eşleşmenin ardından kurulan karşılıklı nedensellik döngülerinin bizzat gelişim üzerindeki aktif yapıcı gücüne odaklanır.