Entitativite
Entitativity
Tanım
Bir insan kolektifinin, bağımsız bireylerden oluşan rastgele bir yığın yerine, gerçek, birleşik ve organize bir varlık olarak algılanma derecesidir.
Örnek Vaka / Uygulama
Sokakta yürüyen rastgele beş insan (düşük entitativite) bir suç işlendiğinde topluluk olarak algılanmazken, aynı kişilerin üniforma giymiş ve ortak bir amaç için yürüyen bir protesto grubu (yüksek entitativite) olması durumunda dış gruplar onlara homojen bir kimlik ve kolektif niyet atfeder.
Derin Analiz
Sosyal psikoloji ve grup dinamikleri bağlamında entitativite, dış gözlemcilerin bir grubu 'gerçek bir bütün' olarak değerlendirmesini sağlayan bilişsel bir eşiktir. Donald Campbell'ın formülasyonuna göre bu algıyı tetikleyen temel Gestalt ilkeleri; ortak kader (shared fate), üyeler arası benzerlik ve fiziksel yakınlıktır. Yüksek entitativiteye sahip gruplar (örneğin sıkı sıkıya bağlı bir askeri birlik veya jüri) bireylerden ziyade tek bir aktör olarak algılanır, bu da onlara yönelik kalıp yargıların, önyargıların ve kolektif sorumluluk atfetme süreçlerinin daha keskin çalışmasına yol açar. Bilişsel olarak insan zihni, karmaşık sosyal dünyayı basitleştirmek adına kolektifleri biyolojik organizmalar gibi sınırları olan entiteler olarak kategorize etme eğilimindedir.
Etimoloji
Latince 'ens' (varlık, mevcut olan) kökünden türetilmiş olup, Donald Campbell tarafından 1958 yılında sosyal psikoloji literatürüne kazandırılmıştır.
Karıştırmayın
Grup içi uyum (group cohesion) ile sıklıkla karıştırılır; uyum grubun iç dinamikleri ve üyelerin birbirine bağlılığıyla ilgiliyken, entitativite dışarıdan bakanlar tarafından o grubun ne kadar 'gerçek bir varlık' olarak algılandığıyla ilgilidir.