Ana içeriğe atla
Psikoloji Sözlüğüm LogoPsikoloji Sözlüğüm

Halüsinojen Kötüye Kullanımı

Hallucinogen Abuse

Tanım

Halüsinojenik maddelerin sürekli alımına bağlı olarak ortaya çıkan, kişinin işlevselliğini ve sosyal uyumunu bozan yineleyici olumsuz sonuçlar örüntüsüdür.

Örnek Vaka / Uygulama

Yirmi dört yaşındaki bir üniversite öğrencisinin, akademik sorumluluklarını ve sosyal ilişkilerini askıya alarak haftada birkaç kez yüksek dozda sentetik halüsinojenler alması ve bu durumun günlük yaşam güvenliğini tehlikeye atmasına rağmen madde kullanımını sürdürmesi.

Derin Analiz

Tarihsel olarak DSM-IV-TR sınıflandırma sisteminde yer alan bu kavram, maddelerin bireyin yaşamında yarattığı yasal, mesleki, sosyal veya psikolojik sorunları betimler. DSM-5 ve sonrasındaki güncellemelerde, madde bağımlılığı spektrumunun daha bütüncül bir yaklaşımla ele alınması amacıyla 'bağımlılık' ve 'kötüye kullanım' ayrımları kaldırılarak tek bir 'Madde Kullanım Bozukluğu' (Substance Use Disorder) çatısı altında birleştirilmiştir. Nörobiyolojik olarak bu süreç, beyindeki serotonin (özellikle 5-HT2A reseptörleri) ve dopaminerjik devrelerin kronik modülasyonu ile ödül-ceza mekanizmalarının işlevsel bozulmasını içerir.

Etimoloji

Latince 'hallucinari' (zihnen saçmalamak, hayal görmek) fiilinden türetilen 'hallucinogen' ile yine Latince 'abusus' (kötü kullanma, aşırı veya yanlış amaçlı harcama) kelimelerinin birleşiminden oluşmuştur.

Karıştırmayın

Halüsinojen bağımlılığı (tolerance ve yoksunluk bulgularının daha baskın olduğu klinik tablo) ve deneysel/rekreasyonel madde kullanımı (sosyal işlevsellikte kalıcı yıkım yaratmayan seyrek kullanım).