Ana içeriğe atla
Psikoloji Sözlüğüm LogoPsikoloji Sözlüğüm

Madde Bağımlılığı

Drug Addiction

Tanım

Bireyin belirli bir psikoaktif maddeyi kompulsif bir şekilde arama ve kullanma zorlantısı yaşaması, maddeye karşı tolerans geliştirmesi ve kullanımın kesilmesi durumunda yoksunluk belirtileri göstermesiyle karakterize kronik beyin durumu.

Örnek Vaka / Uygulama

Klinik değerlendirmede, uzun süredir opioid analjezik kullanan bir hastanın, ilacın aynı analjezik etkiyi yaratması için dozunu sürekli artırma ihtiyacı duyması (tolerans) ve ilacı aniden bıraktığında şiddetli kas ağrıları, bulantı ve anksiyete yaşaması (yoksunluk) madde bağımlılığının tipik bir tablosunu oluşturur.

Derin Analiz

Madde bağımlılığı, beynin ödül sistemini, özellikle mezolimbik dopamin yolağını (ventral tegmental alandan nükleus akkumbens'e uzanan yapı) kalıcı olarak değiştiren nörobiyolojik bir süreçtir. Kronik maruziyet, nöroadaptasyon mekanizmalarını tetikler; bu durum reseptör duyarsızlaşmasına ve homeostazis dengesinin bozulmasına yol açar. DSM-5 kriterlerinde 'Madde Kullanım Bozukluğu' adı altında birleştirilen bu tablo; bilişsel esneklikte azalma, prefrontal kortekste hipoaktivite ve dürtü kontrol mekanizmalarında bozulma ile seyreder. Sadece kimyasal bir alışkanlık değil, genetik yatkınlık, çevresel stres faktörleri ve epigenetik modifikasyonların karmaşık bir etkileşimidir.

Etimoloji

İngilizce 'drug' (ilaç, uyuşturucu; Eski Fransızca 'drogue' [kuru ot, ilaç] kökeninden) ve Latince 'dependere' (asılı kalmak, dayanmak; 'de-' [aşağı] + 'pendere' [tartmak, asmak]) kelimelerinin birleşiminden türetilmiştir.

Karıştırmayın

Madde kötüye kullanımı (substance abuse) ile sıklıkla karıştırılır; kötüye kullanım daha çok sosyal ve mesleki işlevsellikteki olumsuz sonuçlara rağmen madden iradi kullanımını içerirken, bağımlılık nörolojik tolerans ve yoksunluk gibi fizyolojik ve kompulsif boyutları kapsar.