Ana içeriğe atla
Psikoloji Sözlüğüm LogoPsikoloji Sözlüğüm

İnseminasyon

İnsemination

Tanım

Spermin, doğal cinsel birleşme yoluyla veya tıbbi müdahalelerle dişi üreme kanalına (vajina, rahim veya fallop tüpleri) bırakılması süreci.

Örnek Vaka / Uygulama

Ovülasyon takibi yapılan ve klomifen sitrat ile uyarılmış bir hastada, hazırlanan seminal sıvının kateter aracılığıyla doğrudanuterus kavitesine (intrauterin inseminasyon) aktarılması.

Derin Analiz

Üreme biyolojisi ve yardımcı üreme teknikleri (ART) bağlamında inseminasyon, gametlerin birleşme şansını artırmak amacıyla uygulanan temel bir klinik prosedürdür. Doğal yollarla gebeliğin elde edilemediği durumlarda (örneğin açıklanamayan infertilite, servikal faktörler veya hafif erkek faktörlü kısırlık), spermin laboratuvar ortamında hazırlanarak doğrudan rahim boşluğuna verilmesi (intrauterin inseminasyon - IUI) esasına dayanır. Nöroendokrin açıdan bu süreç, hipotalamus-hipofiz-gonad aksının hormonal regülasyonu ve ovülasyon takibi ile senkronize biçimde yönetilir.

Etimoloji

Latince 'in-' (içine) ve 'semen' (tohum, sperm) sözcüklerinin birleşiminden türetilmiştir; kelime anlamı 'tohumlama veya spermin içeri bırakılması'dır.

Karıştırmayın

Fertilizasyon (dölleme veya döllenme) ile sıklıkla karıştırılır; inseminasyon spermin dişi üreme kanalına bırakılması eylemidir, fertilizasyon ise sperm ve yumurtanın (oosit) çekirdeklerinin birleşmesi olayıdır.