İşitsel Nitelikler
Auditory Attributes
Tanım
Seslerin yükseklik, frekans (perde) ve tını gibi algısal niteliklerini tanımlayan temel psikoakustik özellikler bütünü.
Örnek Vaka / Uygulama
Bir senfoni orkestrasında aynı nota olan la (440 Hz) sesini çalan bir keman ile bir piyanonun kulağa farklı gelmesi, bu iki enstrümanın ürettiği harmonik bileşenlerin ve spektral zarf özelliklerinin (işitsel nitelikler arasında yer alan tını farkı) beyin tarafından ayırt edilmesiyle ilgilidir.
Derin Analiz
İşitsel nitelikler, fiziksel ses dalgalarının (frekans, genlik, karmaşık dalga formları) insan merkezi sinir sistemi tarafından nasıl öznel algılara dönüştürüldüğünü inceler. Perde (pitch) genellikle temel frekansla, ses yüksekliği (loudness) ses dalgasının genliğiyle, tını (timbre) ise harmonik yapı ve zarf özellikleri ile ilişkilendirilir. Bu niteliklerin işlenmesi, birincil işitsel korteks (A1) başta olmak üzere temporal lobun karmaşık sinirsel ağları ve üst düzey bilişsel eşleştirme süreçleri aracılığıyla gerçekleştirilir.
Etimoloji
Latince 'audire' (duymak) kökünden türetilen işitsel kelimesi ile Latince 'attributum' (atfedilen özellik, nitelik) sözcüğünün birleşiminden oluşur.
Karıştırmayın
Fiziksel akustik özellikler (frekans, desibel gibi objektif fiziksel ölçümler) ile işitsel nitelikler sıklıkla karıştırılır; birincisi dış dünyadaki fiziksel gerçekliği, ikincisi ise bu gerçekliğin insan zihnindeki öznel algısal karşılığını ifade eder.