Ana içeriğe atla
Psikoloji Sözlüğüm LogoPsikoloji Sözlüğüm

Konsonans

Consonance

Tanım

Farklı unsurlar, iletişim biçimleri veya tutum bileşenleri arasındaki uyum, tutarlılık ve denge durumu.

Örnek Vaka / Uygulama

Barış ve diplomasi üzerine uluslararası bir konuşma yapan bir siyasetçinin, beden dilinin sakinliği, ses tonunun yumuşaklığı ve seçtiği kelimelerin barışçıl niteliği tamamen örtüşmektedir; bu durum iletişimde yüksek düzeyde konsonans yaratır.

Derin Analiz

Sosyal psikoloji ve bilişsel bilimler bağlamında konsonans, bireyin tutumsal öğelerinin (duygusal, bilişsel ve davranışsal) birbiriyle çelişmemesini ve mantıksal bir bütünlük arz etmesini ifade eder. İletişim kuramında ise göndericinin iletmek istediği sözel içerik (denotatif anlam) ile bunu destekleyen paralinguistik tonun (konnotatif niyet) örtüşmesi olarak tanımlanır. Bu uyum, alıcının mesajı anlama ve kabul etme eşiğini doğrudan etkilerken, bilişsel süreçlerde içsel huzursuzluğun (disonans) aksine homeostatik bir denge ve zihinsel akıcılık sağlar.

Etimoloji

Latince 'con-' (birlikte) + 'sonare' (ses çıkarmak, çınlamak) kökünden türetilmiştir. Kelime anlamı itibarıyla seslerin veya unsurların uyumunu ve sesdaşlığını ifade eder.

Karıştırmayın

Bilişsel Disonans (Cognitive Dissonance) ile karıştırılır; disonans çelişki ve zihinsel rahatsızlık yaratırken, konsonans bu çelişkinin yokluğunu ve bilişsel uyumu temsil eder.