Ana içeriğe atla
Psikoloji Sözlüğüm LogoPsikoloji Sözlüğüm

Anima

Anima

Tanım

Carl Jung'un analitik psikolojisinde, erkek psişesinin bilinçdışında yer alan evrensel kadınsı yönü ve bu arketipi temsil eden yapı.

Örnek Vaka / Uygulama

Kırk yaşındaki bir erkek danışanın, hayatında aşırı rasyonel, duygusuz ve rekabetçi (persona odaklı) bir profil çizmesine rağmen, evlilikinde ani ve açıklanamaz terk edilme korkuları yaşaması, bastırılmış animasının (duygusal ve ilişkisel yönün) psişik dengeyi sağlamak için bilinçdışından baskı yapmasının bir yansıması olarak ele alınabilir.

Derin Analiz

Analitik psikoloji perspektifinden bakıldığında anima, kolektif bilinçdışının yapı taşlarından biri olan bir arketiptir. Erkek bireyin psişesinde, dış dünyaya gösterilen sosyal maske olan 'persona'nın zıttını oluşturur. Jung'un teorik çerçevesinde anima, erkeklerin içsel dünyasını, duygusal kapasitesini, sezgisel yönlerini ve psişik dengesini düzenleyen özerk bir alt-kişilik olarak işlev görür. Bireyleşme (individuation) sürecinde, erkeğin bu bilinçdışı kadınsal yönüyle yüzleşmesi ve onu entegre etmesi, psikolojik bütünleşme ve olgunlaşma için zorunlu bir basamaktır. Aksi takdirde, entegre edilmemiş anima dışsal projeksiyonlar yoluyla partnerlere yansıtılabilir veya erkekte aşırı duygusal patlamalara neden olabilir.

Etimoloji

Latince 'anima' (soluk, nefes, ruh, can) kelimesinden türetilmiştir; Yunanca 'anemos' (rüzgar) ve 'psyche' ile etimolojik köken akrabalığı taşır.

Karıştırmayın

Animus ile karıştırılır; animus kadının psişesindeki bilinçdışı erkek arketipini temsil ederken, anima erkeğin psişesindeki kadınsı yönü ifade eder. Persona ile karıştırılabilir ancak persona dış dünyaya dönük sosyal maske iken, anima iç dünyadaki bilinçdışı özdür.