Animizm
Animatism
Tanım
Doğal olguların ve cansız nesnelerin canlı olduğuna ya da niyet, arzu ve duygu gibi canlı benzeri özellikler taşıdığına dair inanç.
Örnek Vaka / Uygulama
4 yaşındaki bir çocuğun, sokakta yürürken arkalarından gelen rüzgarın kendisine kızdığı için sert estiğini söylemesi ve annesine 'Rüzgar bize küstü mu, neden saçımızı çekiyor?' diye sorması animistik düşüncenin tipik bir tezahürüdür.
Derin Analiz
Bilişsel gelişim psikolojisinde animizm, Jean Piaget'nin bilişsel gelişim kuramının işlem öncesi dönemiyle (genellikle 2-7 yaş) doğrudan ilişkilendirilen bir pre-kausal (nedensellik öncesi) düşünce biçimidir. Bu evredeki çocuklar, nesnelerin zihinsel durumları, bilinçleri ve faillikleri olduğunu varsayarlar; örneğin, Güneş'in yürüdükleri için onları takip ettiğini ya da oyuncak ayının canının yandığını düşünürler. Bu durum, çocukların henüz benmerkezcilikten tam olarak kurtulamamış olmaları ve fiziksel nedensellik yasalarını içselleştirmemiş olmalarıyla açıklanır. Yaş ilerledikçe ve mantıksal çıkarsama kapasitesi arttıkça animistik düşünce zayıflar yerini evrensel fiziksel nedensellik kavramına bırakır.
Etimoloji
Latince 'anima' (ruh, nefes, yaşam ilkesi) kökünden türetilmiş olup, nesnelere ve doğa olaylarına ruhsal bir öz atfetme eğilimini ifade eder.
Karıştırmayın
Antropomorfizm (kişileştirme) ile sıklıkla karıştırılır; antropomorfizm genellikle yetişkinlerin cansız varlıklara insan özellikleri atfetmesi veya bunları edebi bir sanat olarak kullanması iken, animizm çocuksal bilişte ontolojik bir canlılık inancını temel alır.