Bağlanma Davranışı
Attachment Behavior
Tanım
Bireyin, özellikle bebeklerin, bakım verenleriyle yakınlık kurmasını ve sürdürmesini sağlayan; ağlama, gülümseme ve sarılma gibi eylemleri içeren doğuştan gelen davranış biçimidir.
Örnek Vaka / Uygulama
Yabancı bir ortama giren 10 aylık bir bebeğin, annesinin odadan ayrılmasıyla birlikte ağlamaya başlaması, arkasından gitmesi ve anne döndüğünde sıkıca sarılarak sakinleşmesi tipik bir bağlanma davranışı örneğidir.
Derin Analiz
John Bowlby'nin bağlanma kuramına dayanan bu kavram, evrimsel psikoloji ve gelişimsel nörobiyoloji bağlamında değerlendirilir. Bebeklerin hayatta kalmasını güvence altına almak için geliştirmiş olduğu filogenetik bir adaptasyondur. Bakım verenin duyarlılığı ve bebekle kurduğu duygusal rezonans, infantın otonom sinir sisteminin regülasyonunu (özellikle vagal tonus ve HPA aksı aracılığıyla) doğrudan etkiler. Güvenli bağlanma davranışları, ilerleyen yaşam döngüsünde stresle başa çıkma, duygudurum düzenleme ve mentalizasyon kapasitesinin nöral altyapısını biçimlendirir.
Etimoloji
İngilizce 'attach' (bağlamak, iliştirmek, Eski Fransızca 'atachier') kökünden türetilen 'attachment' ve 'behavior' (davranış) kelimelerinin birleşiminden oluşur.
Karıştırmayın
Bağlanma stili (attachment style) ile sıklıkla karıştırılır. Bağlanma davranışı anlık ve gözlemlenebilir eylemleri kapsarken, bağlanma stili bu davranışların zaman içinde kazandığı kalıtsal ve bilişsel içsel çalışma modellerini ifade eder.