Bencil İntihar
Egoistic Suicide
Tanım
Émile Durkheim'ın sosyolojik intihar tipolojisinde yer alan; bireyin toplumsal gruplardan soyutlandığı, aidiyet hissinin zayıfladığı ve aşırı bireyselleşme nedeniyle yaşamın anlamını yitirdiği durumlarda gerçekleşen intihar türü.
Örnek Vaka / Uygulama
Emeklilik sonrasında tüm sosyal çevresini kaybeden, ailesinden uzakta yaşayan ve hiçbir toplumsal ya da mesleki gruba aidiyet hissetmeyen yaşlı bir bireyin, hayatını sürdürmek için rasyonel bir bağ bulamayarak derin bir yalnızlık içinde yaşamına son vermesi.
Derin Analiz
Klasik sosyoloji ve klinik psikoloji kavşağında, bireyin toplumsal entegrasyon düzeyinin kritik bir belirleyicisi olduğu hipotezine dayanır. Durkheim'ın teorik çerçevesinde, sağlıklı bir insan hayatının sürdürülebilmesi için bireyin bir sosyal yapıya sıkı sıkıya bağlı olması, ortak değerleri paylaşması ve kolektif vicdanın süzgecinden geçmesi gerekir. Bencil intiharda ise toplumsal bağlar o kadar zayıflar ki, birey kendini toplumdan tamamen kopmuş, yalnız ve izole hisseder. Bu durum, bireyin kendi sorunlarıyla baş başa kalmasına, aşırı iç gözleme (rumination) yönelmesine ve yaşamın kolektif amaçlarından mahrum kalmasına yol açar. Klinik pratikte bu olgu, majör depresif bozukluk vakalarındaki derin yalnızlık hissi, sosyal geri çekilme (social withdrawal) ve existential despair (varoluşsal umutsuzluk) tablolarıyla doğrudan örtüşmektedir.
Etimoloji
Latince 'ego' [ben, benlik] + Fransızca 'suicide' [intihar, *sui caedere*: kendini öldürmek]
Karıştırmayın
Anomik intihar (kuralsızlık ve ekonomik/toplumsal krizler sonucu oluşur, bencil intihar ise aşırı bireyselleşme ve bağ kopmasından kaynaklanır); Özverisel (altruistic) intihar (bireyin grup uğruna kendini feda etmesi, bencil intiharda ise tam tersi gruba yabancılaşma vardır).