Bukkolingual Mastikatuar Sendrom
Buccolingual Masticatory Syndrome (BLM; BLMS)
Tanım
Konvansiyonel antipsikotik ajanların uzun süreli kullanımıyla ilişkili, dil, ağız ve yüz kaslarında istem dışı çiğneme, yalama ve mimik hareketleriyle karakterize bir hareket bozukluğudur.
Örnek Vaka / Uygulama
Şizofreni tanısıyla 15 yıldır yüksek potaslı tipik antipsikotik ilaç (örneğin haloperidol) kullanan 62 yaşındaki bir hastanın, dişleri olmamasına rağmen sürekli olarak ağzını çiğner gibi hareket ettirmesi, dilini istemsizce dışarı çıkarıp yanaklarını içeri çekmesi ve bu durumun sosyal işlevselliğini ve beslenmesini ciddi ölçüde bozması.
Derin Analiz
Nörolojik ve psikiyatrik düzlemde ekstrapiramidal sistemin uzun süreli dopamin reseptör blokajına (özellikle striatal D2 reseptörlerinin aşırı duyarlılığına) ikincil olarak gelişen tardif diskinezi spektrumunun en belirgin ve odaklanmış fenotipik dışavurumudur. Bazal ganglionların motor devrelerindeki inhibitör kontrol kaybı, yüzde ve ağız çevresinde stereotipik, istemsiz motor paternlerin ortaya çıkmasına neden olur. Hastalarda dilin dışarı itilmesi, dudak büzme, yanak şişirme ve ritmik çiğneme hareketleri izlenir. Tedavisi son derece güç olup, etken ilacın kesilmesi veya VMAT2 inhibitörleri gibi ajanların entegrasyonu klinik yönetimde kritik rol oynar.
Etimoloji
Latince 'bucca' [yanak] + 'lingua' [dil] sözcükleri ile mastikatuar [çiğneme ile ilgili] teriminin birleşiminden oluşan klinik addır.
Karıştırmayın
Tardif diskinezi (daha geniş bir spektrumu kapsar, gövde ve ekstremiteleri de içerir), Huntington hastalığı (genetik kökenlidir ve ilerleyici demans ile seyreder) ve spontan oral diskinezi (ilaç öyküsü olmayan yaşlı bireylerde görülür).