Çocukluk Korkuları
Childhood Fears
Tanım
Gelişimsel süreç boyunca belirli yaş evrelerinde ortaya çıkan, yabancı korkusu ve yükseklik gibi normatif ve çoğunlukla geçici nitelikteki kaygı tepkileridir.
Örnek Vaka / Uygulama
Dört yaşındaki bir çocuğun odasındaki karanlıktan ve yatağının altındaki canavarlardan korkarak uyumayı reddetmesi, bu yaş grubunun bilişsel gelişimine eşlik eden normatif bir çocukluk korkusudur; genellikle birkaç ay içinde ebeveyn güveni ve doğal maruz kalma ile kendiliğinden geçer.
Derin Analiz
Çocukluk korkuları, insan gelişiminin evrimsel ve adaptif birer parçası olarak karşımıza çıkar. Bilişsel ve motor becerilerin olgunlaşmasıyla eş zamanlı olarak evrilirler. Örneğin, sekizinci aydan itibaren beliren yabancı korkusu, bebeklerin hareket kazanmasıyla birlikte sosyal çevrelerini ayırt etme ve potansiyel tehlikelerden kaçınma mekanizmasının devreye girdiğini gösterir. Benzer biçimde, sürüngen veya emekleme evresinden sonra ortaya çıkan yükseklik korkusu da derinlik algısının gelişimiyle doğrudan ilişkilidir. 2 ila 6 yaş aralığında ise bilişsel gelişimdeki hayal gücünün patlama yapması, nesnelliğin henüz soyut düzeyde tam oturmamış olması ve benmerkezci düşünce yapısı; karanlık, canavarlar, hayaletler veya fırtınalar gibi fantastik temalı korkuların normatif olarak tetiklenmesine zemin hazırlar. Bu korkuların çok büyük bir kısmı, çocuk olgunlaştıkça ve dış dünya deneyimleri arttıkça herhangi bir klinik müdahaleye gerek kalmaksızın sönümlenir.
Etimoloji
İngilizce 'childhood' (çocukluk; Proto-Germanic kökenli *kiltha- [rahim, soy] ve *haidus [durum, nitelik] kelimelerinin birleşimi) ve 'fear' (korku; Eski İngilizce *fǣr* [ani tehlike, pusu] kelimesinden türetilmiştir).
Karıştırmayın
Özgül Fobi (Specific Phobia) ve Ayrılık Anksiyetesi Bozukluğu; çocukluk korkuları gelişimsel olarak geçici ve işlevselliği kalıcı biçimde bozmazken, fobiler aşırı, mantıksız ve uzun süreli kaçınma davranışları ile karakterizedir.