Ana içeriğe atla
Psikoloji Sözlüğüm LogoPsikoloji Sözlüğüm

Ego

Ego

Tanım

Bireyin bilinçli benlik algısı olup psikanalitik kuramda dış dünya ile etkileşimi yöneten ve id ile süperego arasında arabuluculuk yapan yapısal bileşendir.

Örnek Vaka / Uygulama

Klinik pratikte, yerinde yöneticisinden haksız bir eleştiri alan ve bu durum karşısında öfkeyle bağırma (id dürtüsü) arzusu duyan bir bireyin, işten atılma riskini hesaplayıp (gerçeklik testi) bu dürtüyü bastırarak durumu profesyonel bir dille tartışması ekinin işlevsel kontrolüne örnektir.

Derin Analiz

Psikanalitik kuramda ego, dış gerçekliğin dayatmalarıyla başa çıkabilmek adına birincil süreç düşüncesinden ikincil süreç düşüncesine (mantıksal akıl yürütme, problem çözme ve gerçeklik testi) geçişi sağlar. İd'in haz ilkesi doğrultusundaki ilkel dürtüleri ile süperegonun ahlaki ve kısıtlayıcı baskıları arasında dinamik bir denge kurar. Bu süreç, bireyin toplumsal normlara uyum sağlamasını ve savunma mekanizmalarını devreye sokarak içsel çatışmaları yönetmesini mümkün kılar.

Etimoloji

Latince "ego" kelimesinden türetilmiştir ve tam olarak "ben" anlamına gelir.

Karıştırmayın

Özsaygı (self-esteem) kavramıyla sıklıkla karıştırılır; özsaygı bireyin kendine biçtiği değerin duygusal ve bilişsel değerlendirmesiyken, ego tüm benlik süreçlerini, algılarını ve yapısal zihinsel mekanizmaları barındıran daha kapsayıcı bir üst sistemdir.