Ana içeriğe atla
Psikoloji Sözlüğüm LogoPsikoloji Sözlüğüm

Kolektif Monolog

Collective Monologue

Tanım

Çocukların aynı fiziksel alanda birlikte oynarken, karşısındakini dinlemeden ve birbirlerinin söyledikleriyle mantıksal bir bağ kurmadan yüksek sesle kendi kendilerine konuşma hâlidir.

Örnek Vaka / Uygulama

Anaokulunda oyuncak bloklarla oynayan dört yaşındaki Mert, 'Kırmızı arabayı köprüden geçireceğim' derken, hemen yanındaki Defne ona bakmaksızın 'Annem bana bugün çilekli pasta yaptı' der. İkisi de birbirini onaylar veya dinler gibi görünse de konuşmalar arasında hiçbir nedensellik bağı yoktur; bu durum tipik bir kolektif monolog örneğidir.

Derin Analiz

Jean Piaget'nin bilişsel gelişim teorisinde egosantrik dilin (benmerkezci dil) en net tezahürlerinden biri olarak tanımlanan kolektif monolog, çocuğun henüz başkalarının perspektifini (zihin kuramı) tam olarak kavrayamadığı gelişimsel evrenin bir ürünüdür. Okul öncesi dönemdeki bu çocuklarda sosyal iletişim varmış gibi görünür; her biri sırayla konuşur gibi yapar ancak ortada gerçek bir bilgi alışverişi veya diyalog yoktur. Çocuk sadece kendi düşünce akışını sesli olarak dışa vurur ve akranının tepkisini dikkate alma veya anlama çabası sergilemez. Bilişsel olgunlaşma ve sosyalleşme arttıkça bu durum yerini sosyalize dile ve gerçek karşılıklı diyaloglara bırakır.

Etimoloji

Fransızca 'monologue' (tek başına konuşma) sözcüğünden türetilmiş olup, köken olarak Latince 'unus' (tek) ve 'logos' (söz/konuşma) birleşimine dayanır; 'kolektif' kelimesi ise Latince 'colligere' (bir araya getirmek) kökünden türetilmiştir.

Karıştırmayın

Sosyalize dil ve paralel oyun; sosyalize birlikte konuşma gerçek bir bilgi alışverişi ve karşılıklı yanıtlar içerirken, paralel oyun çocukların aynı mekanda birbirlerinden bağımsız oynamasını ifade eder ancak kolektif monolog doğrudan dilsel egosantrizme odaklanır.