Mutlak İdealizm
Absolute İdealism
Tanım
Hem zihinsel hem de maddi gerçekliğin, evrensel ve mutlak bir zihin ya da tözün tezahürleri olduğunu savunan ontolojik felsefi konum.
Örnek Vaka / Uygulama
Bir psikiyatri veya nöroloji vakası değildir; daha çok bilişsel psikolojide insan algısının dış dünyayı nasıl inşa ettiğini inceleyen teorik tartışmalarda, bireyin zihinsel süreçlerinin evrensel bilgi ağından bağımsız düşünülemeyeceği argümanında ele alınır.
Derin Analiz
Mutlak idealizm, Georg Wilhelm Friedrich Hegel tarafından temellendirilen ve ontolojik monizmi savunan bir felsefi sistemdir. Bireysel zihin ile nesnel dış dünyanın kökensel olarak ayrı olmadığını, aksine her ikisinin de rasyonel ve evrensel bir bütünün (Mutlak Ruh veya Geist) kendi kendini bilme sürecindeki momentleri olduğunu öne sürer. Bilişsel bilimler ve felsefi psikoloji bağlamında, özne-nesne ikiliğini aşma çabası olarak değerlendirilir. Zihnin pasif bir gözlemci değil, gerçeği kurucu ve anlamlandırıcı aktif bir mekanizma olduğunu iddia eder. Nörobiyolojik ya da klinik bir bozukluk olmayıp, tamamen üst düzey bilişsel felsefe, ontoloji ve epistemoloji alanına dahildir.
Etimoloji
Latince 'absolutus' [bağımsız, sınırsız, tam] ve Yunanca 'idea' [görünüm, biçim, düşünce] kelimelerinin birleşiminden türetilmiştir.
Karıştırmayın
Öznel idealizm (yalnızca algılayan öznenin zihninin var olduğunu savunur) ve düalizm (zihin ve maddeyi iki ayrı töz olarak kabul eder); mutlak idealizm ise her ikisinin de tümel bir zihnin parçası olduğunu öne sürer.