Normalizasyon İlkesi
Normalization Principle
Tanım
Örnek Vaka / Uygulama
Zihinsel engelli bireylerin özel korumalı kurumlarda izole bir yaşam sürmesi yerine, destekli yaşam modelleriyle standart mahalle apartmanlarında yaşaması, yerel iş gücüne katılması ve sosyal etkinliklerde yer alması normalizasyon ilkesinin klinik ve pratik somutlaşmasıdır.
Derin Analiz
1969 yılında İsveçli psikolog Bengt Nirje tarafından formüle edilen bu ilke, modern rehabilitasyon psikolojisi ve sosyal hizmetlerin temel taşını oluşturur. Temel mekanizması, engellilik algısının tıbbi modelinden (bireyi tedavi etme odaklı) sosyal modeline (çevresel ve toplumsal engelleri kaldırma odaklı) geçişini tetikler. Bireylerin eğitim, istihdam, romantik ilişkiler ve rekreasyon gibi sıradan yaşam etkinliklerine erişimini bir lütuf değil, temel bir insan hakkı olarak konumlandırır.
Etimoloji
Latince 'normalis' (kurala uygun, düzene sokulmuş) kökünden türetilmiş olup, bir durumu veya grubu toplumun genel standartlarına uyumlu hale getirme anlamını taşır.
Karıştırmayın
Sosyal rol değerliliği (social role valorization) ile sıklıkla karıştırılır; normalizasyon ilkesi genel yaşam koşullarının eşitlenmesini hedeflerken, sosyal rol değerliliği bireyin toplum gözündeki olumlu imajını ve sosyal değerini artırmaya odaklanan daha geniş bir üst kavramdır.
Keşfetmeye Devam Edin
Rehabilitasyon Psikolojisi
Rehabilitasyon Psikolojisi
Rehabilitation Psychology
Engellilik ve kronik sağlık koşullarına sahip bireylerin yaşam boyu işlevselliğini, bağımsızlığını ve yaşam kalitesini maksimize etmeyi amaçlayan uzmanlık dalıdır.
İncele