Son Ek
Suffix
Tanım
Dil biliminde, çekimli veya türetilmiş bir biçim oluşturmak için bir kelimenin veya kelime kökünün sonuna eklenen biçimbirimdir.
Örnek Vaka / Uygulama
Bir afazi hastasının 'koşuyor' fiilini anlamakta zorlanırken 'koş' kökünü algılayabilmesi veya İngilizcede '-ed' son ekini işleyemediği için geçmiş zamanı anlamlandırmada bilişsel gecikme yaşaması, son eklerin nörodilbilimsel işleyişine somut bir örnektir.
Derin Analiz
Bilişsel dil bilimi ve psikodilbilim bağlamında son ekler, insan beyninin sözcüksel bellek (mental lexicon) ve morfolojik ayrıştırma süreçlerinde kritik bir rol oynar. Beyin, kelimeleri işlerken onları kök ve ek olarak ayrıştırır; son ekler kelimenin grammatical (dil bilgisel) kategorisini değiştirebilir (yapım eki) veya zamansal, sayısal gibi bağlamsal detaylar katabilir (çekim eki). Afazi çalışmalarında, son ek işleme süreçlerinin beynin Broca ve Wernicke alanları arasındaki sinir ağlarında seçici olarak bozulabildiği, özellikle çekim ve yapım eklerinin nörolojik olarak farklı yollarla çözümlendiği gösterilmiştir.
Etimoloji
Latince 'sub-' (altında, arkasından) + 'figere' (sabitlemek, tutturmak) fiilinin geçmiş ortaç hali 'fixus' kökünden türetilmiştir; kelimenin tam anlamıyla 'arkaya tutturulan parça' anlamına gelir.
Karıştırmayın
Keşfetmeye Devam Edin
Psikodilbilim
Psikodilbilim
Psycholinguistics
Dil kullanımı ile buna eşlik eden bilişsel süreçleri incelemek için biçimsel dilbilim modellerini kullanan disiplin.
İncele