Ana içeriğe atla
Psikoloji Sözlüğüm LogoPsikoloji Sözlüğüm

Uygun Duygulanım

Appropriate Affect

Tanım

Bireyin içsel duygu durumunun veya ruh halinin, dışsal düşünce, eylem, sözel ifade ya da içinde bulunulan durumla tam bir uyum ve tutarlılık göstermesi durumu.

Örnek Vaka / Uygulama

Klinik bir görüşme sırasında hastasına kaybettiği yakınının anılarını anlatırken gözleri dolan ve üzüntüsünü hem ses tonu hem de yüz ifadesiyle (mikro ifadeler dahil) doğal bir şekilde yansıtan danışanın sergilediği duygulanım durumu uygun duygulanım olarak değerlendirilir.

Derin Analiz

Psikopatolojik değerlendirmelerde ve klinik psikiyatride duygulanımın (affect) dışavurumu, hastanın bilişsel süreçleriyle olan tutarlılığı üzerinden incelenir. Uygun duygulanım, kişinin yaşadığı olayın bağlamına (örneğin üzücü bir olay karşısında keder, neşeli bir olay karşısında sevinç göstermesi) nörofizyolojik ve davranışsal düzeyde rezonans vermesini ifade eder. Prefrontal korteks ile limbik sistem arasındaki sağlıklı entegrasyonun bir göstergesidir; nitekim bu bağlantısallıktaki bozulmalar uygunsuz veya künt duygulanım tablolarına yol açabilir. Klinik görüşmelerde hastanın duygulanımının esnekliği, yoğunluğu ve düşünce içeriğiyle uyumu, gerçeği değerlendirme kapasitesinin en kritik göstergelerinden biridir.

Etimoloji

Latince 'ad-' (yönelme, uygun olma) ve 'proprius' (özgü, kendine ait) kelimelerinden türetilen 'appropriate' ile Latince 'afficere' (etkilemek, duygu uyandırmak) kökünden gelen 'affect' sözcüklerinin birleşiminden oluşmuştur.

Karıştırmayın

Künt duygulanım (duygusal dışavurumda belirgin fakirleşme ve azalma), uygunsuz duygulanım (durumla bağdaşmayan, zıt duygu tepkileri verme) ve düzleşmiş duygulanım (duygusal reaktivitenin neredeyse tamamen kaybolması).