Ana içeriğe atla
Psikoloji Sözlüğüm LogoPsikoloji Sözlüğüm

Yanlış Telaffuz

Misarticulation

Tanım

Konuşma seslerinin kusurlu veya hatalı üretilmesi sonucunda anlaşılamaz, boğuk ve net olmayan bir hitabetin ortaya çıkması durumu.

Örnek Vaka / Uygulama

Yedi yaşındaki bir çocuğun /r/ ve /s/ seslerini üretirken dili dişlerin arasına koyarak ıslıklı veya boğuk bir ses çıkarması, akranları ve yabancılar tarafından konuşmasının büyük ölçüde anlaşılamamasına yol açması.

Derin Analiz

Konuşma mekanizmasının motor planlama, işitsel geri bildirim veya artikülasyon organlarının (dil, dudak, damak, dişler) anatomik ve fizyolojik koordinasyonundaki aksaklıklar temelinde gelişir. Fonolojik bozukluklardan farklı olarak, burada sorun zihinsel ses dağarcığında değil, seslerin fiziksel ve motor üretim aşamasındadır. Çoğunlukla fonemlerin atılması, yerine başka bir sesin konulması (ikame), seslerin bozularak çıkarılması (distorsiyon) veya ekleme yapılması şeklinde gözlemlenir. Klinik değerlendirmede, konuşma terapistleri tarafından artikülasyon testleri ve akustik analizlerle değerlendirilir; gelişimsel süreçte normal kabul edilen yaş sınırları aşıldığında kalıcı bir konuşma bozukluğuna dönüşebilir.

Etimoloji

Latince 'mis-' (hatalı, kusurlu) öneki ile 'articulare' (eklemlemek, boğumlamak, net bir şekilde telaffuz etmek) fiilinden türetilmiştir.

Karıştırmayın

Fonolojik bozukluk ile karıştırılır; fonolojik bozuklukta çocuk sesleri fiziksel olarak üretebilir ancak seslerin dilbilgisel kurallarını zihinsel olarak organize edemez ve belirli kurallara göre sesleri basitleştirir (örn. 'kapı' yerine 'tapı'). Yanlış telaffuz ise tamamen motor üretim kusurudur.