Ana içeriğe atla
Psikoloji Sözlüğüm LogoPsikoloji Sözlüğüm

Distorsiyon

Distortion

Tanım

Algı, biliş, bellek veya psikanalitik süreçlerde, kabul edilemeyen dürtü ve düşüncelerin bilinçdışı ya da bilinçli mekanizmalarla tahrif edilmesi ve gerçeğin çarpıtılması.

Örnek Vaka / Uygulama

Klinik bir pratikte, yoğun bir başarısızlık korkusu yaşayan danışanın, yöneticisinden aldığı yapıcı ve küçük bir eleştiriyi 'Kovulmak üzereyim, tamamen başarısız bir insanım' şeklinde bilişsel olarak çarpıtması ve bunu mutlak bir gerçeklik olarak kabul etmesi bir distorsiyon örneğidir.

Derin Analiz

Bilişsel ve klinik psikolojide distorsiyon, bireyin içsel çatışmalarla başa çıkabilmek veya ego savunmasını sürdürebilmek adına dış gerçekliği ya da kendi içsel süreçlerini manipüle etmesi durumudur. Psikanalitik kuramda, özellikle rüya çalışmasının (dream-work) temel ürünlerinden biridir; yasaklanmış arzuların sansürlenerek egoya kabul edilebilir sembolik formlara dönüştürülmesini sağlar. Bilişsel modelde ise mantık dışı inançların ve otomatik düşüncelerin gerçeği esneterek olumsuz duygusal döngüleri tetiklemesiyle kendini gösterir. Nörobiyolojik düzlemde ise enformasyon işleme sırasında duyusal girdilerin kortikal düzeyde beklentiler ve geçmiş şemalar doğrultusunda yeniden yapılandırılması sürecidir.

Etimoloji

Latince 'distorquere' (diş- [ayrı/öteye] + torquere [bükmek, kıvırmak]) fiilinden türetilmiştir. Kelime kökeni itibarıyla bir formun, yapının veya gerçeğin orijinal ekseninden saparak bükülmesini ve şekil değiştirmesini ifade eder.

Karıştırmayın

İllüzyon ile karıştırılabilir; illüzyon dışsal bir uyarıcının fiziksel olarak yanlış algılanmasıyken, distorsiyon daha çok bilişsel, bellek veya psikanalitik süreçlerin içsel mekanizmalarla tahrif edilmesini kapsar.