Yeter-sebep İlkesi
Law Of Sufficient Reason
Tanım
Herhangi bir şeyin var olması, gerçekleşmesi veya doğru olması için mantıksal olarak yeterli bir sebebin bulunması gerektiğini savunan felsefi ve mantıksal önerme.
Örnek Vaka / Uygulama
Bir klinisyenin, hastanın ani panik atak geçirmesini gözlemlediğinde 'Bunun fiziksel ya da psikolojik yeterli bir sebebi olmalı' varsayımıyla hareket ederek tetikleyicileri (travma, biyokimyasal dengesizlik) araması bu ilkenin pratik bir yansımasıdır.
Derin Analiz
Gottfried Wilhelm Leibniz tarafından sistematize edilen yeter-sebep ilkesi, nedensellik zincirinin ontolojik ve epistemolojik temelini oluşturur. Bilişsel bilimler ve zihin felsefesinde bu ilke, insan zihninin evreni ve olayları anlamlandırma çabasındaki teleolojik yönelimi açıklar. Birey, belirsizlikle karşılaştığında dahi bir açıklama arama eğilimindedir; bu da beynin tahmin yürütme (predictive coding) mekanizmalarının felsefi izdüşümüdür. İstatistikte ise deterministik modellerin ve hipotez testlerinin arka planındaki mantıksal dayanağı temsil eder.
Etimoloji
Latince 'principium rationis sufficientis' kavramından türetilmiş olup, 'principium' (başlangıç, ilke) ve 'ratio' (akıp giden hesap, akıl, sebep) kelimelerine dayanır.
Karıştırmayın
Nedensellik İlkesi (Law of Causality) ile sıklıkla karıştırılır; nedensellik zamansal bir neden-sonuç ilişkisini vurgularken, yeter-sebep ilkesi varoluşun mantıksal gerekçesini ve açıklanabilirliğini daha geniş bir ontolojik çerçevede ele alır.