Ana içeriğe atla
Psikoloji Sözlüğüm LogoPsikoloji Sözlüğüm

Aberasyon

Aberration

Tanım

Normale veya tipik olana kıyasla gözlenen her türlü belirgin ve genellikle arzu edilmeyen sapma.

Örnek Vaka / Uygulama

Yıllar boyunca son derece tutarlı, rasyonel ve işlevsel bir kariyer geçmişine sahip bir bireyin, ani bir nörolojik travma sonrasında sosyal normlara tamamen aykırı, dürtüsel ve bağlam dışı davranışlar sergilemeye başlaması, kişilik yapısında ortaya çıkan klinik bir aberasyon örneğidir.

Derin Analiz

Terim, hem davranış bilimlerinde hem de optik ve nörolojik fizyolojide geniş bir kullanım alanına sahiptir. Klinik ve psikiyatrik bağlamda, bireyin bilişsel, duygu-durum veya davranışsal örüntülerinin istatistiksel normdan veya toplumsal adaptasyon eşiğinden kaymasını ifade eder. Optik ve nörogörselleme teknolojilerinde ise (örneğin retsinaya düşen ışık ışınlarının odaklanamaması) görüntü kalitesini bozan fiziksel sapmaları tanımlamak için kullanılır. Nöropsikolojik açıdan, beyin devrelerindeki iletim veya algı kusurlarının altında yatan sistemsel sapmaları betimlemede kritik bir kavramsal araçtır.

Etimoloji

Latince kökenli olup, 'uzaklaşmak, yoldan sapmak' anlamına gelen 'aberrare' (ab- [uzak, -den] + errare [sapmak, dolanmak]) fiilinden türetilmiştir.

Karıştırmayın

Genellikle 'anomali' (anomaly) terimi ile karıştırılır; ancak anomali daha çok yapısal veya doğuştan gelen bir düzensizliği vurgularken, aberasyon normdan geçici veya sonradan oluşan sapmalara daha çok odaklanır.