Ana içeriğe atla
Psikoloji Sözlüğüm LogoPsikoloji Sözlüğüm

Epistemik

Epistemic

Tanım

Bilgiye, bilme sürecine veya epistemolojiye ilişkin olanı tanımlayan sıfat; bireyin anlama ve öğrenme yönündeki doğuştan gelen eğilimlerini nitelendirir.

Örnek Vaka / Uygulama

Bilimsel araştırmalarda deneklerin karmaşık bir problemle karşılaştıklarında, herhangi bir dışsal maddi ödül olmasa bile, sadece 'merakı gidermek' ve doğru bilgiye ulaşmak adına saatlerce zihinsel çaba harcaması epistemik dürtünün somut bir tezahürüdür.

Derin Analiz

Bilişsel bilimler ve epistemoloji kesişiminde yer alan 'epistemik', bireyin çevresini anlamlandırma, belirsizliği giderme ve zihinsel modellerini güncelleme motivasyonunu ifade eder. Epistemik dürtü (epistemic drive), açlık veya susuzluk gibi birincil güdülere benzer şekilde, bilişsel dengesizliği (disonansı) azaltmak ve bilgi edinmek için organize olmuş nörolojik bir yönelimi temsil eder. Özellikle prefrontal korteks ve dopaminerjik ödül sistemleri, bilinmeyenin keşfi ve yeni bilginin elde edilmesi sürecinde aktif rol oynar; bu da bilginin kendisinin beyin için ikincil bir pekiştireçten ziyade birincil bir ödül olarak işlev gördüğünü gösterir.

Etimoloji

Antik Yunanca 'epistēmē' (bilgi, bilim) kelimesinden türetilmiştir; bilgi kuramı ve bilme eylemi ile ilgili olanı ifade eder.

Karıştırmayın

'Epistemik' terimi sıklıkla 'ontolojik' (varlıksal) kavramı ile karıştırılır; ontoloji varlığın doğasını incelerken, epistemik bilgiye ulaşma yollarını ve bilginin geçerliliğini inceler.