Ana içeriğe atla
Psikoloji Sözlüğüm LogoPsikoloji Sözlüğüm

İşbirlikçi Terapi

Collaborative Therapy

Tanım

Terapist ve danışanın uzmanlıkları arasında hiyerarşik olmayan, ortak bir araştırma süreci yürüttüğü postmodern bir psikoterapi yaklaşımı.

Örnek Vaka / Uygulama

Kronik depresyon tanısıyla kliniğe başvuran bir danışana, terapist 'Depresyonun nörokimyasal bir dengesizliktir' demek yerine, 'Hayatındaki bu çaresizlik hissi senin için tam olarak ne anlama geliyor ve bu hikayede senin sesin nerede kayboldu?' sorusuyla yaklaşarak danışanı kendi deneyiminin -araştırmacısı konumuna getirir.

Derin Analiz

Harlene Anderson ve Harold A. Goolishian tarafından geliştirilen bu yaklaşım, geleneksel tıbbi modeldeki 'uzman-hasta' hiyerarşisini reddeder. Terapist her şeyi bilen bir otorite figürü değil, danışanın kendi yaşam öyküsünün tek uzmanı olduğu kabulüyle sürece 'bilmeme' (not-knowing) tutumuyla yaklaşır. Dil ve diyalog merkezlidir; anlamın sosyal olarak inşa edildiği varsayılır. Çift terapisinde iki ayrı terapistin her bir eşle ayrı çalışıp düzenli olarak konsültasyon yapması veya terapötik süreçte işbirlikçi ampirizmin aktif olarak kullanılması bağlamlarında da klinik uygulama alanı bulur. Danışanın geçmişteki olumsuz psikoterapi deneyimleri nedeniyle yaşadığı güven sarsıntılarını onarmada etkilidir.

Etimoloji

Latince 'collaborare' (birlikte çalışmak; com- [birlikte] + laborare [çalışmak]) ve Yunanca 'therapeia' (iyileştirme, bakım) kelimelerinin birleşiminden türetilmiştir.

Karıştırmayın

Bilişsel Davranışçı Terapi'deki işbirlikçi ampirizm (collaborative empiricism) ile sıklıkla karıştırılır; ancak burada bahsedilen yapı teknik bir yöntemden ziyade tamamen postmodern, diyalojik ve ontolojik bir duruştur.