Kriminolojik Antropoloji
Criminal Anthropology
Tanım
Suçluluğu kalıtsal kusurlar ve atavistik fiziksel özelliklerle ilişkilendiren, Cesare Lombroso'nun teorilerine dayanan erken dönem pozitivist kriminoloji yaklaşımıdır.
Örnek Vaka / Uygulama
19. yüzyıl sonlarında bir cezaevinde yürütülen antropolojik bir çalışmada, mahkûmların kafatası ölçümlerinin (kraniyometri) alınarak genel popülasyonla kıyaslanması ve elde edilen çıkıntı veya asimetrilerin 'suçlu tipi' anatomik kanıtı olarak raporlanması bu yaklaşımın tipik bir uygulamasıdır.
Derin Analiz
19. yüzyılın sonlarında Cesare Lombroso öncülüğünde şekillenen kriminolojik antropoloji, suç davranışı ile insan biyolojisi arasında doğrudan bir nedensellik kurma çabasının ürünüdür. Lombroso, suçluların 'doğuştan suçlu' (born criminal) olarak sınıflandırılabileceğini ve bu bireylerin eğik alın, büyük kulaklar veya çene anomalileri gibi atavistik (evrimsel olarak daha ilkel türlere ait) fiziksel özellikler taşıdığını öne sürmüştür. Bu yaklaşım, suçluluğu sosyal, ekonomik veya psikolojik dinamiklerden soyutlayarak tamamen somut, somatik ve kalıtsal kusurlara indirgeyen indirgemeci bir maddecilik barındırır. Her ne kadar modern kriminoloji ve adli psikoloji bu morfolojik determinizmi ve atavizm teorisini tamamen reddetmiş, ampirik olarak çürütmüş olsa da; disiplinler arası insan incelemelerinin ve biyolojik risk faktörleri tartışmalarının tarihsel kökeninde bu ampirik sapma kritik bir eşik oluşturur.
Etimoloji
Latince 'crimen' [suç] ve Yunanca 'anthrōpos' [insan] sözcüklerinin birleşiminden türetilmiştir; suç olgusunu insan biyolojisi ve morfolojisi üzerinden inceleme iradesini ifade eder.
Karıştırmayın
Modern Adli Psikoloji ve Biyopsikoloji; kriminolojik antropolojinin aksine determinist bir dış görünüş varsayımı yerine nörobiyolojik, epigenetik ve sosyolojik çok değişkenli modelleri esas alır.