O’connor V. Donaldson Kararı
O’connor V. Donaldson
Tanım
Örnek Vaka / Uygulama
Şizofreni tanısı bulunan ancak aktif psikotik dönemde olmayan, kendine ve başkasına zarar verme riski bulunmayan bir bireyin, ailesi veya yerel otoriteler tarafından sırf sıra dışı davranışlar sergiliyor diye zorla bir psikiyatri kliniğine kapatılmasının yasal olarak engellenmesi.
Derin Analiz
Hukuk ve klinik psikolojinin kesişim kümesinde yer alan bu karar, zorunlu yatış (involuntary commitment) uygulamalarının etik ve yasal sınırlarını kökten değiştirmiştir. Kenneth Donaldson'ın yaklaşık 15 yıl boyunca hiçbir tehlike arz etmemesine ve dışarıda yaşayabilecek yetide olmasına rağmen rızası dışında psikiyatrik kurumda tutulması, özgürlükten mahrum bırakılma ve 'tedavi hakkı' kavramlarını federal düzeyde tartışmaya açmıştır. Yüksek Mahkeme, akıl hastalığının tek başına zorunlu hastaneye yatış için yeterli bir hukuki gerekçe olamayacağını, bireyin tehlikelilik durumunun ve toplumsal hayatta hayatta kalabilme kapasitesinin⁹ da mutlaka değerlendirilmesi gerektiğini tescillemiştir. Bu içtihat, psikiyatride zorunlu müdahalelerin çerçevesini daraltmış ve hasta hakları hareketinin ivme kazanmasında katalizör rol oynamıştır.
Etimoloji
Hukuki bir içtihat adı olup, davanın tarafları olan davacı Kenneth Donaldson ve davalı Florida Eyalet Hastanesi yöneticisi Dr. J. B. O'Connor'ın soyadlarından türetilmiştir.
Karıştırmayın
Wyatt v. Stickney kararı ile sıklıkla karıştırılır; Wyatt v. Stickney kurum içindeki 'tedavi hakkı' standartlarına odaklanırken, O’Connor v. Donaldson zorunlu yatışın hukuki ve anayasal gerekçelendirmesini (özgürlük hakkı) ele alır.
Keşfetmeye Devam Edin
Wyatt V. Stickney Kararı
Wyatt V. Stickney Kararı
Wyatt V. Stickney Decision
1972 yılında Alabama Bölge Mahkemesi'nin, devletin uygun standartları (insani çevre, yeterli personel ve uygun tedavi) karşılamayan hastane tesislerinde kişileri istemsiz olarak tutamayacağına hükmettiği dönüm noktası niteliğindeki hukuki karardır.
İncele