Yorumlama
İnterpretation
Tanım
Psikoterapide, danışanın sorunlarının, davranışlarının veya duygularının terapist tarafından anlamlı terimlerle açıklanması ve yapılandırılması süreci.
Örnek Vaka / Uygulama
Analitik yönelimli bir psikoterapide, danışanın her seans öncesinde bekleme odasında saatine sürekli bakması ve seansın sonuna doğru önemli bir konuyu açması üzerine terapistin, 'Acaba seansın bitişiyle birlikte terk edilme korkunuzu tetikleyen bir şeyler mi hissediyorsunuz, bunu konuşmaktan kaçınıyor olabilir misiniz?' şeklindeki yapılandırılmış müdahalesi bir yorumlama örneğidir.
Derin Analiz
Psikodinamik ve psikanalitik yönelimli terapilerde en kritik teknik müdahalelerden biridir. Amaç, danışanın bilinçdışı süreçlerini, dirençlerini, erken dönem yaşantılarını ve karakter savunmalarını bilinç düzeyine taşımaktır. Terapistin teorik çerçevesine (örneğin psikanalitik yapı) dayanarak yaptığı bu açıklama, hastanın içgörü kazanmasını ve kendi içsel dünyasını yeni bir perspektifle entegre etmesini sağlar. Yorumlama gelişigüzel yapılmaz; danışanın o anki duygusal hazırlığına, terapötik ittifakın gücüne ve direnç seviyesine göre hassasiyetle zamanlanmalıdır.
Etimoloji
Latince 'interpretatio' [açıklama, mana çıkarma, tercüme etme] kelimesinden türetilmiştir; köken olarak 'inter-' [arasında] ve 'pretium' [fiyat, değer biçme] sözcüklerine dayanır.
Karıştırmayın
Yansıtma (Reflection) ve içgörü (Insight) ile sıkça karıştırılır. Yansıtma, danışanın söylediklerini ve duygularını terapistin kendi kelimeleriyle aynalamasıyken; yorumlama, mevcut verilerin ötesine geçerek altında yatan dinamik anlamı veya bilinçdışı motivasyonu ortaya koyma çabasıdır.