Babanın-adı
Name-of-the-father
Tanım
Örnek Vaka / Uygulama
Klinik pratikte, henüz dili tam anlamıyla edinememiş bir çocuğun, annenin sürekli ilgi göstermediği anları deneyimlemesi ve bu yokluğu 'öteki'nin bir arzusu olarak kodlaması, babanın-adı işlevinin erken bir tezahürüdür; çocuk anne dışındaki bir otoritenin veya kuralın varlığını sezgisel olarak kabul etmeye başlar.
Derin Analiz
Lakanyen psikanalizde 'babanın-adı', biyolojik bir babadan ziyade hukuki, dilsel ve kültürel bir otoriteyi, yani 'Yasa'yı simgeler. Edipal dönemin yeniden okunması olan bu kavram, çocuğun anne ile kurduğu tümgüçlü ve ikili (duyusal) ilişkinin üçüncü bir öğe (baba/yasa) tarafından sınırlandırılmasını ifade eder. Bu sınırlandırma, arzunun eksikliğini (lack) tesis eder ve bireyi dilin ve toplumsal bağın içine kaydeder. Babanın bu simgesel işlevi yerine getirememesi veya bu adın 'forclusio'ya (reddedilme/dışlanma) uğraması, psikozun temel yapısını belirleyen simgesel yetersizliğe yol açar.
Etimoloji
Karıştırmayın
Freudyen klasik Edip kompleksi ile sıklıkla karıştırılır; Freud'da kompleks gerçek/hayali bir baba figürü ve kastrasyon korkusu etrafında dönerken, Lacan'da babanın-adı tamamen dilsel, yapısal ve simgesel bir mercii olarak ele alınır.

