Briquet Sendromu
Briquet’s Syndrome
Tanım
Somatizasyon bozukluğunun, 19. yüzyıldaki ilk sistematik tanımlarına dayanan tarihi ve eskimiş nomenklatürdeki karşılığı.
Örnek Vaka / Uygulama
Klinik pratikte, hastanın yıllar süren sayısız dahiliye ve nöroloji muayenesine rağmen somatik bulgularına tıbbi bir teşhis konulamaması, geçmiş literatürde bu tablonun Briquet sendromu olarak sınıflandırılmasına yol açardı.
Derin Analiz
Tarihsel olarak, organik bir tıbbi temel ile açıklanamayan, kronik ve çok sayıda bedensel yakınmayla (gastrointestinal, nörolojik, üreme sistemi vb.) karakterize edilen psikiyatrik durumu ifade eder. Paul Briquet'nin 1859 yılında bu tabloyu ilk kez klinik olarak kategorize etmesi, modern psikopatolojide somatizasyon kavramının temelini oluşturmuştur. Güncel nosolojide (DSM-5 ve ICD-11) bu terminoloji terk edilmiş olup, vakalar somatik belirti bozuklukları veya işlevsel nörolojik belirti bozuklukları altında incelenmektedir. Nörobiyolojik düzeyde, bedensel duyumların merkezi sinir sisteminde yanlış işlenmesi, interoseptif farkındalık bozuklukları ve limbik-kortikal devrelerdeki regülasyon güçlükleriyle ilişkilendirilmektedir.
Etimoloji
Fransız hekim Paul Briquet'nin (1796–1881) soyadından ve Yunanca 'syndromē' (bir araya gelme, belirtiler kümesi) kelimesinden türetilmiştir.
Karıştırmayın
Hastalık hastalığı (Hipokondriyazis) ile karıştırılır; hipokondriyaziste odak noktası belirli bir hastalığa yakalanma korkusuyken, Briquet sendromunda (somatizasyon) odak bizzat bedensel semptomların çeşitliliği ve yarattığı işlev kaybetme halidir.