Ana içeriğe atla
Psikoloji Sözlüğüm LogoPsikoloji Sözlüğüm

Büyü Sözü Söyleme

İncantation

Tanım

Ritüelistik bir nitelik taşıyan, belirli bir düzen ve ezgiyle tekrarlanan söz, ilahi veya büyü formülü.

Örnek Vaka / Uygulama

Antropolojik bir sahne çalışmasında, şamanistik bir ayin sırasında kabile üyelerinin belirli ses tonları ve kalıplarla tekrarladığı fonetik dizeler, gruptaki bireylerin kaygı düzeyini düşüren ve kolektif aidiyet hissini pekiştiren bir toplumsal bağlayıcı işlevi görür.

Derin Analiz

Antropoloji, dinler tarihi ve kültürel psikoloji ekseninde incantation, insan zihninin telkine ve yapılandırılmış ritüellere verdiği evrensel tepkinin bir tezahürüdür. Bilişsel açıdan, bu tür ritüelistik tekrarlar (chanting), dikkat odaklanmasını artırarak sıradan bilinç hallerini değiştiren, trans benzeri durumları tetikleyebilen işitsel ve motor kalıplardır. Klinik psikolojide doğrudan bir tanı kategorisi olmamakla birlikte, obsesif-kompulsif spektrumdaki bazı tekrarlayıcı ritüellerin veya dini inanç sistemlerindeki telkin mekanizmalarının filogenetik kökenlerini anlamada referans alınır. Kelimelerin fonetik yapısının ve ritminin insan otonom sinir sistemi üzerindeki yatıştırıcı veya uyarıcı etkileri, nörolinguistik ve psikofizyolojik araştırmaların konusudur.

Etimoloji

Latince 'incantatio' sözcüğünden türetilmiştir; 'in-' (içine / üzerine) öneki ile 'cantare' (şarkı söylemek, ezgi okumak) fiilinin birleşiminden meydana gelir.

Karıştırmayın

Dua (prayer) ile sıklıkla karıştırılır; dua daha çok ilahi bir varlıkla kişisel veya dogmatik bir iletişimi temsil ederken, incantation kelimelerin yapısal ve ritmik gücüne atfedilen otoriteryen bir uygulama biçimidir.