Ana içeriğe atla
Psikoloji Sözlüğüm LogoPsikoloji Sözlüğüm

Deintegrasyon

Disintegration

Tanım

Herhangi bir sistemin, yapının ya da işlevselliğin bütünlüğünü kaybederek parçalanması veya ciddi düzeyde organizasyon bozukluğuna uğraması.

Örnek Vaka / Uygulama

Şiddetli bir trafik kazası geçiren otuz yaşındaki bir danışanın, kazadan sonraki ilk haftalarda zaman algısını, benlik sınırlarını ve duygusal tepkilerini organize edememesi, çevresindeki uyaranları anlamlandırmakta güçlük çekmesi ve günlük yaşam aktivitelerini sürdüremez hale gelmesi psişik deintegrasyonun klinik bir tablosudur.

Derin Analiz

Klinik psikoloji ve psikopatoloji bağlamında deintegrasyon, bireyin ego bütünlüğünün, psişik yapısının veya davranışsal düzenleme mekanizmalarının eşik altı stresörler veya psikopatolojik süreçler nedeniyle çözülmesini ifade eder. Bu durum, bireyin bilişsel, duygusal ve davranışsal tepkilerini koordine etme kapasitesinin sekteye uğramasıyla karakterizedir. Nörobiyolojik düzeyde, üst düzey yürütücü işlevleri yöneten prefrontal korteks ile limbik sistem arasındaki entegrasyonun bozulması veya nöral ağlar arasındaki eşzamanlılığın (synchrony) yitirilmesi olarak kendini gösterebilir. Şizofreni spektrum bozuklukları, dissosiyatif durumlar ve şiddetli travmatik yaşantılar sonrasında gözlenen ego parçalanması, deintegrasyon kavramının en somut klinik görünümleridir.

Etimoloji

Latince kökenli 'dis-' (ayrılma, zıtlık, yok etme) öneki ile 'integer' (tam, bütün, bozulmamış) sözcüğünden türetilen 'disintegrare' fiilinden evrilmiştir.

Karıştırmayın

Dissosiyasyon (bilincin veya kimliğin bütünlükten kopması, ancak yapının tamamen çözülmesinden ziyade bir ayrışma halidir); Devalüasyon (bir nesnenin veya kişinin değerini düşürme savunma mekanizması).