Distal Uyarıcı
Distal Stimulus
Tanım
Algı süreçlerinde, duyu organını uyaran ve çevrede fiziksel olarak var olan gerçek nesne veya olgu.
Örnek Vaka / Uygulama
Karanlık bir odada masanın üzerinde duran kahve fincanı distal uyarıcıdır. Bu fincandan yansıyarak gözün retinasına düşen ışık örüntüsü ise proksimal uyarıcıyı temsil eder. Birey odadan uzaklaşırken retinadaki proksimal uyarıcının boyutu küçülmesine rağmen, algısal sabitlik mekanizmaları sayesinde distal uyarıcının (kahve fincanının) gerçek fiziksel boyutu aynı algılanır.
Derin Analiz
Psikofizik ve algı psikolojisinde distal uyarıcı, algısal sistemin dış dünyadaki kaynağını oluşturur. Duyu organları üzerine doğrudan fiziksel etki yapan proksimal uyarıcıdan (örneğin retika üzerindeki ışık dağılımı) farklı olarak, gözlemcinin uzamsal olarak dışında konumlanan nesnenin kendisidir. Bilişsel sistem, ışık dalgaları, ses basıncı veya kimyasal moleküller gibi aracı proksimal formları işleyerek distal uyarıcının özelliklerini (boyut, şekil, uzaklık) zihinsel düzlemde yeniden yapılandırır. Bu ayrım, algının pasif bir kayıt değil, aktif bir çıkarım ve nesne sürekliliği süreci olduğunu kanıtlar.
Etimoloji
Latince 'distare' (uzakta durmak, mesafe kat etmek) fiilinden türetilen 'distalis' sıfatı ile Latince 'stimulus' (uyarıcı, dürtü, batıcı değnek) kelimesinin birleşiminden oluşmuştur.
Karıştırmayın
Proksimal uyarıcı ile sıkça karıştırılır. Proksimal uyarıcı duyu reseptörlerine doğrudan temas eden fiziksel girdiyken (retinadaki imaj), distal uyarıcı bu girdinin dış dünyadaki kaynağıdır.