Ana içeriğe atla
Psikoloji Sözlüğüm LogoPsikoloji Sözlüğüm

Kraniofasiyal Dizostoz

Craniofacial Dysostosis

Tanım

Kafatası kemiklerinin erken kapanması (kraniosinostoz) sonucunda yüz ve kafa yapısında belirgin deformitelerle karakterize, genellikle otozomal dominant geçişli kalıtsal bir sendromdur.

Örnek Vaka / Uygulama

Klinik değerlendirmeye getirilen iki aylık bir bebekte, koronal ve sagittal sütürlerin erken kapanması sonucu brachycephaly (kısa kafa) bulgusu, bilateral ekzoftalmi ve papağan gagası burun deformitesi saptanmış; genetik testler sonucunda FGFR2 mutasyonu doğrulanarak intrakraniyal basınç artışını önlemek amacıyla erken dekompresyon cerrahisi planlanmıştır.

Derin Analiz

Kraniofasiyal dizostoz, temel olarak fibroblast büyüme faktörü reseptör 2 (FGFR2) genindeki mutasyonlardan kaynaklanan bir gelişim bozukluğudur. Sütürlerin normalden erken ossifikasyonu, kalkan benzeri bir kafa yapısına (oksisefali), ekzoftalmiye (gözlerin dışarı fırlamış gibi görünmesi), hipoplastik maksillaya ve buna bağlı olarak gelişen maloklüzyona yol açar. Nörogelişimsel açıdan, erken füzyon intrakraniyal basıncı artırarak bilişsel işlevleri, görme yetisini ve solunum yollarını doğrudan tehdit edebilir. Klinik yönetim, multidisipliner bir yaklaşım gerektirir; beyin cerrahisi, plastik cerrahi ve ortodonti iş birliği içinde erken müdahale protokolleri uygular.

Etimoloji

Yunanca 'kranion' [kafatası] + 'facies' [yüz, Latin kökenli] + 'dys-' [bozuk, kusurlu] + 'osteon' [kemik] sözcüklerinin birleşiminden türetilmiştir.

Karıştırmayın

Apert sendromu (syndactyly eşlik etmesiyle ayrılır) ve Pfeiffer sendromu (geniş başparmak ve ayak başparmağı anomalileri ile ayırt edilir).