Ana içeriğe atla
Psikoloji Sözlüğüm LogoPsikoloji Sözlüğüm

Deformite

Deformity

Tanım

Vücudun herhangi bir kısmının normal anatomik yapısından sapması, bozulması veya şekil bozukluğuna uğraması durumu.

Örnek Vaka / Uygulama

Yirmi dört yaşındaki bir hastanın, ciddi bir trafik kazası sonrasında yüz bölgesinde geçirdiği travmaya bağlı kalıcı iskeletsel ve yumuşak doku deformitesi gelişmesi; hastanın ayna karşısında aşırı kaçınma davranışları sergilemesi, toplumsal ortamlara girmekten imtina etmesi ve Beden Dismorfik Bozukluğu ile uyumlu klinik kaygı düzeyleri bildirmesi.

Derin Analiz

Deformite kavramı, fizyolojik ve anatomik yapıların gelişimsel, edinsel, travmatik veya patolojik süreçler sonucunda standart morfolojik sınırların dışına çıkmasını ifade eder. Klinik pratikte, bu durum yalnızca somatik bir sapma olarak kalmaz; aynı zamanda bireyin psikososyal işlevselliğini, beden imgesini (body image) ve öz saygısını doğrudan etkileyen multidisipliner bir olgudur. Ortopedi, plastik cerrahi, tıbbi genetik ve klinik psikoloji gibi alanların kesişim kümesinde yer alır. Bedensel bütünlüğün bozulması, bireylerde kronik anksiyete, depresif belirtiler ve sosyal izolasyon gibi psikiyatrik komorbiditelere zemin hazırlayabilir. Bu nedenle klinik değerlendirmelerde somatik kusurun derecesi kadar, hastanın bu duruma yüklediği öznel anlam ve başa çıkma mekanizmaları da titizlikle incelenir.

Etimoloji

Latince 'de-' (uzaklaşma, olumsuzluk) ve 'forma' (şekil, biçim) köklerinin birleşmesinden türetilmiştir; biçimsizlik veya yapısal bozulma anlamına gelir.

Karıştırmayın

Disfigurement (şekil bozulması/görsel kusur) terimi sıklıkla deformite ile karıştırılır; ancak disfigurement daha çok estetik ve dış görünüşteki bozulsal etkiye odaklanırken, deformite anatomik ve yapısal bir malformasyonu ifade eder.