Ana içeriğe atla
Psikoloji Sözlüğüm LogoPsikoloji Sözlüğüm

Kronik Alkolizm

Chronic Alcoholism

Tanım

Alkol tüketimi üzerinde kontrol sağlayamamak ve uzun süreli, alışkanlık haline gelmiş bir bağımlılık sergilemekle karakterize edilen klinik durum.

Örnek Vaka / Uygulama

45 yaşındaki erkek hasta, son on yıldır her gün düzenli olarak yüksek miktarda alkol tüketmekte, sabahları ilk olarak alkol almadığında ellerinde titreme ve bulantı gibi yoksunluk belirtileri yaşamakta, bu durum aile ilişkilerini ve hayatını tamamen bitirme noktasına getirmiş olmasına rağmen tüketimi durduramamaktadır.

Derin Analiz

Kronik alkolizm, nörobiyolojik düzeyde beynin ödül sistemini, özellikle mezolimbik dopaminerjik yolağı ve GABAerjik/glutamaterjik nörotransmitter dengesini kalıcı olarak değiştiren bir beyin bozukluğudur. Uzun süreli maruziyet, prefrontal korteksteki gri maddede hacim kayıplarına, karar verme mekanizmalarında bozulmalara ve tolerans gelişimine yol açar. DSM-5 kriterleri çerçevesinde Alkol Kullanım Bozukluğu (Alcohol Use Disorder) spektrumunun şiddetli formuna karşılık gelir; tolerans, yoksunluk bulguları, sosyal ve mesleki işlevsellikte belirgin düşüş ile seyreder.

Etimoloji

Fransızca 'alcool' (Arapça 'al-kuhl' [antimon tozu, rafine madde] kökünden) ve Latince 'chronicus' (Yunanca 'chronos' [zaman] kelimesinden türetilen, uzun süreli ve kalıcı durumlar için kullanılan sıfat) kelimelerinin birleşiminden oluşmuştur.

Karıştırmayın

Sosyal içicilik veya dönemsel alkol kötüye kullanımı (binge drinking) ile karıştırılabilir; temel fark, kronik alkolizmde kompulsif bir kullanım döngüsünün, tolerans artışının ve fiziksel/psikolojik bağımlılığın kalıcı hale gelmiş olmasıdır.