Ana içeriğe atla
Psikoloji Sözlüğüm LogoPsikoloji Sözlüğüm

Logo-

Logo- (log-)

Tanım

Konuşma, söz veya kelime anlamlarına gelen ve bileşik kelimelerin oluşturulmasında kullanılan bir ön ek (birleştirici form).

Örnek Vaka / Uygulama

Klinik pratikte afazi türlerini incelerken kullanılan 'logore' (aşırı ve durdurulamaz konuşma) veya 'logofaji' (kelimeleri yutma ya da konuşma içeriğinin bozulması) gibi terimlerin türetilmesinde bu ön ek kullanılır.

Derin Analiz

Dilbilim, psikolenguistik ve nöropsikoloji alanlarında 'logo-', dil üretiminin ve bilişsel sembolizmin temel yapı taşlarını inceleyen terimlerin kökenini oluşturur. Sözlü iletişimin mekanizmalarını, sözel belleği ve konuşma bozukluklarını (örneğin logore veya logofaji) tanımlayan klinik ve bilimsel terminolojinin temel diskurunu kurar.

Etimoloji

Antik Yunanca 'logos' (λόγος) sözcüğünden türetilmiştir; kelime, söz, akıl, oran ve düzen anlamlarını taşır.

Karıştırmayın

Latince kökenli 'verbum' (kelime) kökleriyle sıkça karıştırılır; 'logo-' doğrudan Antik Yunanca 'logos' felsefi ve sözel kökenine dayanır.