Meyer Kuramı
Meyer’s Theory
Tanım
Ruhsal bozuklukların, bireyin belirli yaşam durumlarına karşı geliştirdiği hatalı davranış örüntülerinin bir sonucu olarak ortaya çıktığını savunan bütüncül psikobiyolojik yaklaşım.
Örnek Vaka / Uygulama
Klinik pratikte, kronik anksiyete ve tükenmişlik yaşayan bir danışanın sadece nörotransmitter dengesizliğiyle açıklanması yerine; iş yerindeki stres faktörlerine, çocukluk dönemi başa çıkma stratejilerine ve uyku alışkanlıklarına verdiği hatalı tepkilerin zamanla birikerek psikosomatik semptomlara yol açtığı sistemik bir değerlendirme süreci.
Derin Analiz
Adolf Meyer'in geliştirdiği bu kuram, zihinsel hastalıkları soyut birer beyin hastalığı veya katı biyolojik kategoriler olarak ele almak yerine, onları bireyin tüm yaşam tarihi, biyolojik altyapısı ve sosyal çevresiyle etkileşim içinde şekillenen 'ergastik' (işlevsel/bütüncül) tepkiler olarak inceler. Meyer, psikoanaliz ile indirgemeci biyolojik psikiyatri arasında bir köprü kurarak 'psikobiyoloji' kavramını ortaya atmıştır. Bu perspektifte semptomlar birer hastalık değil, hastanın adaptasyon süreçlerindeki başarısızlıklarının ve maladaptif alışkanlıklarının birer göstergesidir. Tanı ve tedavi süreçlerinde hastanın bütüncül yaşam öyküsünün (life chart) çıkarılması esastır.
Etimoloji
Amerikalı psikiyatrist Adolf Meyer'in (1866–1950) soyadından türetilmiş özel addır; kökeni Almanca ve İsviçre-Alman lehçelerindeki yer adlarına (Meyer/Meier: kâhya, yönetici) dayanır.
Karıştırmayın
Freud' un psikanalitik kuramı (bilinçdışı dürtülere odaklanır; Meyer ise bilinçli alışkanlıklara ve çevresel uyuma odaklanır) ve klasik biyomedikal model (hastalığı sadece somatik temelde arar; Meyer ise bütüncül psikobiyolojiyi savunur).