Ana içeriğe atla
Psikoloji Sözlüğüm LogoPsikoloji Sözlüğüm

Otistik Bozukluk

Autistic Disorder

Tanım

Erken çocukluk döneminde ortaya çıkan, sosyal iletişimde kalıcı yetersizlikler ve sınırlı, yinelenen davranış kalıplarıyla karakterize nörogelişimsel bir bozukluk.

Örnek Vaka / Uygulama

Beş yaşındaki bir çocuk, akranlarıyla göz teması kurmaktan kaçınmakta, kendisiyle konuşulduğunda sözel yönergelere yanıt vermemekte, bunun yerine oyuncak arabaların tekerleklerini saatlerce monoton bir şekilde döndürmek gibi stereotipik hareketler sergilemektedir.

Derin Analiz

DSM-5 sınıflandırmasında yerini daha kapsayıcı olan 'Otizm Spektrum Bozukluğu' (OSB) tanısına bırakmış olmakla birlikte, tarihi ve klinik literatürde ağır vakaları nitelendirmek için temel bir referanstır. Nörobiyolojik temelleri incelendiğinde, sinaptik budanma anomalileri, nöronal migrasyon kusurları ve beyin bölgeleri arası (özellikle varsayılan durum ağı ve sosyal beyin devreleri) işlevsel bağlantı bozuklukları ön plana çıkmaktadır. Genetik predispozisyon ve çevresel etkileşimlerin karmaşık bir kombinasyonuyla ortaya çıkar.

Etimoloji

Modern Latince 'autisticus' ve Yunanca 'autos' (kendi, kendisi) kökünden türetilmiştir; Eugen Bleuler tarafından 1910 yılında içe kapanma halini tanımlamak için klinik literatüre sokulmuştur.

Karıştırmayın

Asperger sendromu ile sıklıkla karıştırılır; otistik bozuklukta erken dönem dil gelişiminde belirgin gecikme ve bilişsel yetersizlikler daha yaygınken, Asperger sendromunda dil gelişimi tipik seyreder.