Ana içeriğe atla
Psikoloji Sözlüğüm LogoPsikoloji Sözlüğüm

Renk İndüksiyonu

Color İnduction

Tanım

Bir rengin, çevresindeki veya ardındaki diğer renklerin dalga boyu ve luminans özelliklerinden ötürü algılanan ton, doygunluk veya parlaklık açısından değişime uğraması olayı.

Örnek Vaka / Uygulama

Gri bir karenin etrafına parlak sarı bir fon yerleştirildiğinde, gri karenin olduğundan daha koyu ve hafif mavimsi (sarı ile tamamlayıcı olan mavi tonu yönünde) algılanması renk indüksiyonunun klasik bir laboratuvar gösterimidir.

Derin Analiz

Bilişsel psikoloji ve görsel algı çalışmalarında renk indüksiyonu, insan görsel sisteminin mutlak fotometrik ölçümleri değil, bağıl oranları ve kontrastları işlediğinin temel kanıtlarından biridir. Retina düzeyinden başlayarak lateral geniküküler çekirdek (LGN) ve birincil görsel korteksteki (V1, V4) nöronal popülasyonların zıtlık (opponent) süreçleri aracılığıyla gerçekleşir. Algılanan renk, fiziksel uyarıcının spektral bileşiminden bağımsız olarak, komşu alanların sinaptik etkileşimleri ve lateral inhibisyon mekanizmaları neticesinde yeniden kalibre edilir. Bu durum, beynin duyusal girdiyi dış dünyanın değişmeyen nesnel gerçekliği olarak değil, bağlamsal bir çıkarım olarak inşa ettiğini gösterir.

Etimoloji

Latince 'color' [renk] sözcüğü ile Latince 'inductio' [içeriye yöneltme, sevk etme] kelimelerinin birleşiminden türetilmiştir.

Karıştırmayın

Renk değişmezliği (color constancy) ile sıklıkla karıştırılır; renk değişmezliği aydınlatma koşulları değişmesine rağmen nesnenin renginin sabit algılanmasını sağlarken, renk indüksiyonu doğrudan anlık çevresel kontrastın algıyı manipüle etmesidir.