Ana içeriğe atla
Psikoloji Sözlüğüm LogoPsikoloji Sözlüğüm

Renk Kontrastı

Color Contrast

Tanım

Bir rengin mekansal veya zamansal olarak yakınında bulunan başka bir renk algısını değiştirme ve şiddetlendirme etkisi.

Örnek Vaka / Uygulama

Canlı sarı bir kareye uzun süre odaklandıktan sonra hızla gri bir duvara bakıldığında, griden ziyade soluk bir mavi-mor (tamamlayıcı renk) tonunun algılanması izleşik renk kontrastının somatik bir göstergesidir.

Derin Analiz

Renk kontrastı, görsel sistemin uyarıcı değişikliklerine verdiği adaptif bir tepki olarak ortaya çıkar. Erken görme evrelerinde, retinadaki gangliyon hücrelerinin merkez-çevre (center-surround) antagonizması ve beyindeki lateral inhibisyon mekanizmaları bu algısal sapmanın temelini oluşturur. Eşzamanlı (simultaneous) kontrastta, birbirini tamamlayan (komplementer) renkler yan yana geldiğinde, algısal sistem kontrastı maksimize ederek renklerin doygunluğunu ve ton farkını yapay olarak artırır. İzleşik (successive) kontrastta ise fotoreseptörlerin (konik hücrelerin) belirli bir dalga boyuna uzun süre maruz kalıp duyarsızlaşması (bleaching) sonucu, odak nötr bir yüzeye kaydırıldığında zıt renk (art-görsel / afterimage) algılanır.

Etimoloji

Latince 'color' [renk] sözcüğü ile yine Latince 'contra-' [karşı, zıt] ve 'stare' [durmak] fiillerinden türetilen 'contrastus' [zıt duruş, karşıtlık] kelimelerinin birleşiminden oluşmuştur.

Karıştırmayın

Renk sabitliği (color constancy), aydınlatma koşulları değişmesine rağmen nesnenin renginin zihinsel olarak aynı algılanmasıdır; renk kontrastı ise doğrudan çevredeki diğer renklerin varlığına bağlı olarak algının değişmesidir.