Senilite
Senility
Tanım
Örnek Vaka / Uygulama
1950'li yıllarda 80 yaşında bellek kaybı ve kişilik değişiklikleri yaşayan bir hastaya tıbbi raporda doğrudan 'senilite' tanısı konulurken, modern klinik uygulamada bu hastaya nörogörüntüleme, nöropsikolojik test bataryaları ve biyobelirteç analizi yapılarak 'Alzheimer tipinde majör nörokognitif bozukluk' tanısı konulur.
Derin Analiz
Tarihsel olarak geriatrik psikiyatri ve nöroloji literatüründe, yaşlı bireylerde gözlenen kognitif yıkım ve nörodejeneratif süreçleri tek bir çatı altında toplamak için ampirik bir kategori olarak kullanılmıştır. Günümüz nosolojisinde (DSM-5 ve ICD-11), bu indirgemeci yaklaşım terk edilmiş; yerine bilişsel işlev bozukluğunun altında yatan nörobiyolojik etiyolojiyi (Alzheimer hastalığı, vasküler demans, Lewy cisimcikli demans vb.) spesifiye eden nozolojik sınıflandırmalar getirilmiştir. Terim, yaşlılığı patolojik bir kaçınılmazlık olarak gören indirgemeci tıbbi modelin evrimini göstermesi açısından tarihsel bir öneme sahiptir.
Etimoloji
Latince 'senex' (yaşlı, ihtiyar) kökünden türetilmiş olup, yaşlılık durumunu ve bu döneme eşlik eden biyolojik gerilemeyi niteler.
Karıştırmayın
Keşfetmeye Devam Edin
Demans
Demans
Dementia
Bellek başta olmak üzere en az bir başka bilişsel işlevin, bireyin günlük yaşam aktivitelerini, mesleki ve sosyal işlevselliğini bağımsız olarak sürdürmesini engeyecek düzeyde ilerleyici ve yaygın yıkımı ile karakterize klinik sendrom.
İncele