Taft-hartley Yasası
Labor Management Relations Act
Tanım
Sendikalar ile işverenler arasındaki güç dengesini yeniden düzenlemek ve haksız çalışma uygulamalarını önlemek amacıyla 1947 yılında çıkarılan federal ABD yasası.
Örnek Vaka / Uygulama
Büyük bir imalat fabrikasında yetki tespiti ve grev kararı alan sendika ile yönetim arasında tıkanan toplu iş sözleşmesi görüşmelerinde, üretimin ulusal tedarik zincirini durma noktasına getirmesi durumunda federal arabuluculuk servisinin devreye girmesi ve 80 günlük yasal askıya alma sürecinin işletilmesi.
Derin Analiz
Endüstriyel ve örgütsel psikoloji ile çalışma yaşamı sosyolojisi bağlamında bu yasa, iş gücü piyasasındaki kolektif pazarlık dinamiklerini kökten değiştiren yapısal bir müdahaledir. Ulusal Çalışma İlişkileri Yasası'nın (Wagner Yasası) işçi sendikalarına tanıdığı geniş yetkileri dengelemek amacıyla tasarlanmıştır. Yasa; kapalı işyeri (closed shop) uygulamasını yasaklayarak işe alımda sendika üyeliğini zorunlu kılan mekanizmaları ortadan kaldırmış, işverenlere de ifade özgürlüğü kapsamında sendika karşıtı görüşlerini savunma hakkı tanımıştır. Ayrıca ulusal güvenliği veya kamusal refahı tehdit eden grev durumlarında federal müdahale ve soğuma süresi (cooling-off period) mekanizmalarını devreye sokarak endüstriyel çatışmaların psikolojik ve ekonomik maliyetini yönetmeyi hedeflemiştir.
Etimoloji
İngilizce 'labor' (emek) + 'management' (yönetim) + 'relations' (ilişkiler) sözcüklerinden oluşan yasal terim; halk arasındaki yaygın adını tasarıyı hazırlayan ABD'li siyasetçiler Robert A. Taft ve Fred A. Hartley Jr.'ın soyadlarından alır.
Karıştırmayın
National Labor Relations Act (Wagner Yasası - işçi haklarını ve sendikalaşmayı önceliklendiren 1935 düzenlemesi) ile karıştırılır; Taft-Hartley Yasası ise bu dengeyi işveren lehine esneten kısıtlayıcı eklemelerdir.